- 221 — 



Of de rups haren inlauJscljea uaaiu te danken heeft aan het 

 voorkomen van den kop, of aan dat van den staart of wellicht aan 

 beide durf ik hier niet te beslissen; zooveel is zeker, dat zij, mede 

 door de gewoonte om tijdens hare rust de voorste en achterste 

 lichaamssegmenten opgericht te houden en slechts op de bui kpooten 

 te rusten, meer herinnert aan een zeepaardje dan aan den vier- 

 voeter, die in het Javaansch met djaran wordt aangeduid. 



Na ongeveer 20 dagen zoekt de rups een gaaf kolfieblad op, 

 rolt door haar spinsel den rand daarvan op en spint zich in het 

 opgerolde deel hare cocon, waaruit nu 5—7 dagen de vlinder te 

 voorschijn komt. 



Kop en pooten van den vlinder zijn oranje, thorax en abdomen 

 zijn aan de onderzijde roodachtig, aan de bovenzijde donker gekleurd. 

 Het basale gedeelte der voorvleugels en het buitenste gedeelte der 

 achtervleugels zijn oranje, het overige is bruin. De overgang van 

 oranje in bruin is op de voorvleugels geleidelijker dan op de ach- 

 tervleugels, waar hij vrij plotseling en langs een zigzagsgewijs 

 gebroken lijn plaats vindt. Van den top der voorvleugels tot her 

 midden van den binnenrand ervan loopt een smalle oranje lijn. 

 Beide vleugelparen zijn overdekt met talrijke donkere stipjes, die 

 vooral op de achtervleugels duidelijk uitkomen. De vlucht der 

 mannetjes is circa 40, die der wijfjes circa 50 millimeter. Her 

 paren der vlinders heeft evenals het leggen der eieren gedurendf^ 

 de duisternis plaats; overdag zitten ze onbewegelijk op de blaren 

 der koffieboomen, voor zooverre die er nog zijn en voorts op pagers, 

 onkruid enz. Stoort men ze in hunne rust, dan laten ze zich 

 vallen ; jaagt men ze ten tweeden male op, dan vliegen ze een 

 klein eindje maar gaan spoedig weer in hunne eigenaardige houding 

 zitten, waarin ze bij oppervlakkige beschouwing nauwelijks als-- 

 vlinders zijn te herkennen. Zij hebben namelijk de gewoonte, kop 

 en sprieten onder de vleugels te verbergen en daar de vier vleugels 

 in halt uitgeslagen toestand en horizontaal gehouden, schijnbaar één 

 geheel vormen en een zwak gegolfden rand bezitten gelijkt het 

 geheele dier met zijn bruingele kleur sterk rp een verdroogd 

 blaadje. 



Toen ik in het begin van Maart de aangetaste streken bezocht, 

 overtrof het aantal vlinders verre dat der rupsen en poppen. De 

 vlinders waren klaarblijkelijk nog niet lang geleden uitgekomen ; 

 althans het aantal eitjes was — altijd naar verhouding — nog niet 



