— 223 — 



rupsen, die aan de bladeren begonnen te vreten, na korten tijd op 

 de plaats zelve dood bleven. Of dit verschijnsel veroorzaakt wordt 

 door verschil in scheikundige bestanddeelen (bijv. door hooger 

 looizuurgehalte) of door de meer leerachtige consistentie van het 

 Liberia-blad of door iets anders, is eene vraag, die slechts beant- 

 woord kan worden door een afzonderlijk onderzoek, dat echter 

 voorshands niet op onzen weg ligt. 



Ten slotte een woord over de parasieten vau den oelar djaran. 

 Het is mij niet gelukt met behulp der hier aanwezige literatuur 

 den naam van de groote sluipwesp, aan welke de beteugeling der 

 plaag in de eerste plaats is te danken, zelfs maar bij benadering 

 te bepalen. Het is een zeer fraai insect van de familie der Icli- 

 neumonidae; de mannetjes hebben eene gemiddelde lengte (gerekend 

 van de voorzijde van den kop tot aan het uiteinde van het ab- 

 domen) van 12 mM.; bij de wijfjes bedraagt deze afstand gemiddeld 

 14 mM. De sprieten zijn ongeveer even lang als het lichaam, de 

 vleugels zijn glashelder met uitzondering van een donkere randvlek 

 nabij het uiteinde der voorvleugels, waarover een zeer fraaie 

 paarse gloed ligt. Het abdomen is zwart met dwarse gele 

 strepen; de thorax zwart met twee kleine overlangsche gele 

 strepen op het voorste gedeelte, twee gele vlekjes daarachter en 

 grootere gele vlekken op zijde van het lichaam. De wijfjes hebbeu 

 een lange legboor. 



Behalve deze groote wesp verkreeg ik uit de poppen eenige 

 CAa?c/.s-exemplaren, die zeer verwant zijn aan de soort, die vóór 

 eenige maanden een einde maakte aan de Je^'/as-plaag in West- 

 Java. Uit de eieren verkreeg ik twee soorten van zeer kleine 

 wespen, waarvan de eene tot het geslacht Enajrtus, de andere tot 

 de groep der Platygastridae behoort. 



J. C. (KONIXGSBERGER.) 



Buitemorg, 8 April 1896. 



