— 228 — 



Tot dusver bestaan er over de physiologische beteekenis va» 

 de roode kleurstof in de bladeren (stengels en bladstelen) twee- 

 liypothesen. 



Volgens de eene hypothese ligt het nut van het z. g. bladrood 

 (de roode kleurstof der bladeren) vooral daarin, dat het blad- 

 groen door het do bladgroenkorrels omgevende bladrood (z. g. 

 erythrophyll) als het ware door een scherm tegen te sterk 

 7>onlicht beschut wordt. Volgens de andere meening dient de 

 roode bladkleurstof om bepaalde soorten van lichtstralen, die 

 Toor de plantenvoeding, voor de assimilatie in de bladgroen- 

 korrels, nagenoeg waardeloos zijn, nog nuttig aan te wenden 

 en wel zoodanig, dat juist die lichtstralen, die voor de z. g. 

 assimilatie (zie boven) vrij wel waardeloos zijn nog nut 

 krijgen doordat zij door het bladrood geabsorbeerd worden en 

 bijdragen tot een hoogere temperatuur in de cel. Deze hoogere 

 temperatuur bevordert nu op haar beurt de chemische processen 

 Yoor de voedselopname (assimilatie) door het bladgroen, terwijl 

 daardoor tevens de, voor de voeding belangrijke, verdamping^ 

 Tan water bevorderd wordt. 



Tot toelichting van het laatste diene, dat de z. g. opstijgende- 

 sapstroom (1), welke de voor de voeding onmisbare minerale 

 stoffen uit den bodem aanvoert, door krachtiger verdamping- 

 bevorderd wordt. 



Het bladrood is dus volgens Stahl in bepaalde omstandig- 

 heden nuttig voor de plant omdat het als verwarmingstoestel 

 („Heizeinrichtung") dient en omdat door deze verwarming de 

 plant in twee opzichten gebaat wordt, namelijk in de eerste 

 plaats door de krachtiger voedselopname uit de lucht en in de 

 tweede plaats door de krachtiger voedselopname uit den grond : 

 het laatste tengevolge van de verhoogde verdamping van water 

 en de bevordering van den opstijgenden sapstroom. 



De zilrerr lekken op de bladeren hebben, volgens Stahl, voor 

 de plant een analoge verwarmende werking als het bladrood. 

 Op de verklaring kunnen wij hier echter niet ingaan, i^og 



(1) Zie o. a. het uitvoerige artikel van Dr. J. M. Janse over opstij- 

 gende en neerdalende sapstroom in Teysmannia Dl. I bl. 66; 



