— 235 — 



Als handelsartikel heeft de witste en fijnste hennep de 

 grootste waarde. Kr zijn vier hoofdsoorten : Lupis, (juilot, gazaii 

 en de gewone abaca; deze soorten zijn weder verdeeld in 

 1% 2<' en 3" qnaliteit. Lupis gebruikt nieu voor de allerfijnste 

 kleedingsstoffen, zij is zoo fijn als zijde. 



Quilot en gazan worden gebruikt voor het vervaardigen van hem- 

 den, alsmede voor fijnere soorten touw. De gewone abaca voor het 

 maken van touw; de kabels voor scheepsgebruik hiervan gemaakt 

 worden in sterkte en duurzaamheid door geen andere overtroffen. 



De uitvoer neemt voortdurend toe, zij bedroeg in 1889, 

 1.137.000 en in 1893, 1.283.000 picols. 



De inboorlingen in de Philippijnen verbouwen geen product 

 zoo gaarne als deze hennep, vooral om het weinige dat zij 

 zoowel aan de cultuur als aan de bereiding te doen hebben. 

 Het is een gewone zaak, als een inlander geld noodig heeft, 

 dat hij even eenige planten omhakt en wat hennep maakt; 

 hierbij wordt niet gelet op de rijpte der stammen; hierdoor 

 en ook door de zorgelooze bereiding wordt dikwijls veel 

 hennep van inférieure qualiteit geleverd. 



Wie er meer van wenscht te weten, leze de opstellen in 

 het 2^ en 5® deel van Teysmannia, waaraan ik voor een groot 

 deel het bovenstaande ontleen. 



Behalve Musa textilis zijn er nog andere pisangsoorten, 

 waarvan vezel, al is die ook van minder waarde, vervaardigd 

 wordt. Zoo b. v. in Jamaica, verkrijgt men van Musa sapientum 

 var. pardisica 1.81 "/o vezel van de stengels, het is eene fijne 

 wollige hennep, die echter hoogstens 12 pound per ton o[>brengt, 

 zoodat de exploitatie weinig winst oplevert. Toch denkt de 

 heer Morris, dat het waarschijnlijk wel voordeelig zoude zijn, de 

 talrijke pisangstammen, men schat het aantal dat te Jamaica 

 jaarlijks weggeworpen wordt op 50.000.000, tot grof pakpa- 

 pier of papier maché te bereiden. Hetzelfde kan gezegd worden 

 van Musa sumatratia, die in de Ötraits en in enkele deelen van 

 onzen Archipel geheele wildernissen vormt. Nog moet hier 

 Musa Bajno genoemd wordun, waarvan de vezel in zuid-Japan 

 gebruikt wordt, zij moet zeer duurzaam zijn. 



