— 249 — 



Het „New-Zealand official Year-Book" van 1894, laat er 

 zich als volgt over uit. 



De grootste verbetering van het tegenwoordige systeem, dat 

 een vezel aflevert van zooveel minder waarde dan de vroeger 

 door de Maori's bereide, kan eerst verkregen worden door een 

 geregelde cultuur, door een zorgvuldigen oogst der bladeren en 

 door een chemisch procédé in plaats van het lange wasschen 

 en bleeken in de zon, dat nu gevolgd wordt. 



De uitvoer der vezel is sedert 1893 achteruitgegaan; omdat 

 slechts van in 't wild groeiende planten geoogst werd, en er 

 sinds 1889 zulke groote hoeveelheden op onoordeelkundige 

 wijze gesneden werden, gaan de wilde planten achteruit en indien 

 niet spoedig uitgebreide aanplantingen aangelegd worden, zullen 

 de groote uitvoeren weldra tot de geschiedenis behooren. In 

 1894 bedroeg de uitvoer slechts 7000 balen, tegen 70.945 

 balen in 1893. Hieronder volgt eene opgaaf van den uitvoer 

 sinds 188Ï : 



1881 — 1308 ton voor eene waarde van 



1888- 4042 „ „ „ 



1889-17084 „ „ „ „ „ 



1890-21185 „ . „ „ „ 



1891-15809 , „ , , „ 



1892-12793 „ „ . 



1893-12587 ,.,„,, 



Er bestaat eenige gelijkheid in structuur tusschen Nieuw- 

 Zeelandsch vlas en Manila-hennep; beide soorten zijn bijzonder 

 geschikt voor het vervaardigen van wit touw. Dit feit wordt 

 nog bewezen, door hetgeen in den handel plaats heeft : als de 

 prijs der Manila-hennep stijgt, wordt het JS^ -Z. vlas ook dadelijk 

 beter betaald. Het is echter geen schitterend vooruitzicht, 

 want de cultuur van Manila-hennep is nog voor aanzienlijke 

 uitbreiding vatbaar; al worden de prijzen van laatstgenoemd 

 product lager, de cultuur is zoo gemakkelijk en de bereiding 

 zoo eenvoudig, dat er altijd nog wel winst op overschiet. De 

 eenige toekomst voor het N.-Z. vlas is, zooals boven reeds 

 gezegd werd, te zoeken in verbeterde cultuur en bereidingswijze, 



