— 259 — 



De loupe gaf echter zekerheid ! Men kon eene, naar de 

 lichtere beige tint gaande, verkleuring bij enkele rupsen con- 

 stateeren, hier en daar verspreid hangende tusschen de zich 

 tot koeken aan den stam verzamelende confraters. Ook som- 

 mige hadden het voorkomen van met een licht vsraas overdekt 

 te zijn. Raakte men nu deze diertjes aan, dan waren ze minder 

 actief in hunne verdediging dan de donkerder natuurlijk gekleur- 

 de rupsen. Bekeek men met de loupe zulk een rups dan 

 zag men op den zijkant van het diertje, op de hoogte van de 

 ruitfiguur op den rug, eene ontharing van het lichaam, of het 

 uitzweeten van vocht op de geledingsovergangen der ringen 

 of soms ook om den kop een wit groene plek, alsof eene groene 

 erwt in het lichaam zichtbaar was door de dunne huid heen. 

 Van alle soorten verzamelde ik exemplaren. Den daarop volgen- 

 den dag zag men reeds meerdere zieke dieren en kon men 

 geen boom haast aantreffen zenders lijders of gestorvenen. 



Xog eenige dagen later, en men zag reeds boomen vol met 

 doode rupsen; zoodat het groote aantal dier afstervende, in 

 staat van ontbinding verkeerende, rupsen een ondragelijken 

 stank veroorzaakte; ten leste zag men geen levende rups, en 

 waren de boomen behangen met doode en half verdroogde 

 rupsenlijken. 



De rupsénplaag was dus door eene natuurlijke oorzaak 

 verdwenen. Toch werden veiligsheidshalve alle doode dieren 

 begraven, tot groot verdriet van de daarmede belaste koelies, 

 die nu overal en steeds op de dieren trapten en wier voeten 

 vol raakten met die jeukveroorzakende haren. De aangeboren 

 handigheid der inlanders deed hen wel spoedig zich schoenen 

 of muilen van diverse boombasten maken, waardoor het werken 

 iets minder gevaarlijk werd, doch zonder verwonding kwamen 

 ze niet van het slagveld terug. 



Welke ziekte heeft echter deze rupsen zoo spoedig verdelgd ? 

 Eerst dacht ik aan een heirleger van sluipwespen, die wellicht 

 hun eitjes in het lichaam van de rups hadden gedeponeerd, om 

 zoodoende ten koste van het leven van de rups, haar nakome- 

 lingschap in de cocon, waarin de rups zich spoedig daarna 



