— 267 — 

 GRASSFARiMS. 



In den vorigen jaargang van dit tijdschrift werd in een opstel 

 over „Tropische voedergrassen" gewezen op het nut en het voor- 

 deel, dat in Britsch-Indië van de bovengenoemde inrichtingen voor 

 de cavallerie was verkregen. Ik noem ia de eerste plaats het nut, 

 omdat door de paarden te voeden met gras door eigen cultuur 

 verkregen, men oneindig veel minder gevaar loopt van epidemiën 

 onder de paarden, waaraan hier evenals elders menig paard van 

 waarde bezwijkt. 



Nu komt aan den heer A. M. Vermast, paarienarts Ie klasse, 

 de eer toe, het denkbeeld van grassfarms in een doorwrocht opstel 

 voor Indië pasklaar gemaakt te hebben. In de „Veeartsenij- 

 kundige bladen" Deel X, Atl. 2 is het geplaatst; ik weet niet of 

 er ook afzonderlijke afdrukken van te krijgen zijn, het verdient echter 

 door ieder, die zich voor paarden interesseert, gelezen te worden. 



De heer Vermast heeft in het opstel alles bij elkaar gebracht 

 wat betrekking heeft op de grasvoeding der paarden in de tropen. 



Hij zegt, de grasflora van de natuurlijke velden in Indië bestaat 

 hoofdzakelijk uit alang-alang, Imperata arunclinacea;oe(loe\ein,Hi/- 

 menachne interrupta; roompoet kebo, Dactylocteniiim aegt/ptiacum- 

 djampang koeda, Eleiisine indica\ roompoet palias, Po^owani/jerww 

 crinitum ; roompoet raemerakan, Echtnochloa stagnina ; lempoe- 

 jangan en tal van Cyperus-, Scirpus- en Car ex-soorten. 



Het kasoeran-gras, Isachne miliacea\ roempoet malele, Panicum 

 limnaceum; grintingan ook wel kakavvatan een Pan/cnm- variëteit (1) 

 en roempoet Bengala, Paspalam mallicomuin, de zoo waardige repre- 

 sentanten van goed voedzaam paardenvoedsel, vindt men onderde 

 grassoorten verreweg in de minderheid. 



De waarde derhalve van het gras op ougecultiveerde landen is 

 zeer problematisch, omdat het, evenals iedere voedingsplant, wil 

 men eene behoorlijke voedingswaarde verwachten, eene bepaalde ver- 

 zorging vereischt. Verder wijst schrijver er op, dat bepaald schadelijk 

 voor de gezondheid zijn, lampoejangab, roempoet pait en vele grassen 

 der rawa-vegetatie, met name woedhoelan, wadheran, ploempoeng, 

 lingi, djoedjoeloek, domdoman. Ue wetenschappelijke determinatie 

 der grassen laat in Indië nog wel wat te wenschen over. 



(1) Staat in 's Lands Plantentuin onder den naam van Cijnodon Dactylon Pers. 

 glahrata. 



