— 271 — 



niet zeldzaam ziJD. Aangaande de laatste bestaat echter het vermoe- 

 den, dat ze zich slechts met afgestorven plantendeelen voeden. 



In het navolgende wensch ik te spreken over de engerlingen 

 in meer beperkten zin en meen ze, beter dan door de wetenschap- 

 pelijke namen, te kunnen omschrijven als die in den bodem levende 

 kevei'larven, die zich van alle andere La)neUicornia-\a,rren onder- 

 scheiden door den eigenaardigen, lederen planter welbekenden, 

 opgezwollen toestand der achterste lichaarassegmenten, welke laatste, 

 in onderscheid met de daarvoor geplaatste, door eene dunne, door- 

 schijnende huid zijn bekleed. 



Hoewel wij na deze beperking ongetwijfeld nog de larven van 

 een aanzienlijk aantal Melolonthiden-soorten in de volgende be- 

 spreking samenvatten, meen ik toch, afgaande op hetgeen de waar- 

 nemingen mij tot dusverre hebben geleerd, dat de levenswijze 

 van alle soorten nagenoeg hetzelfde algemeene verloop heeft. 

 Wij willen hierbij uitgaan van de volwa^ssen kevers, die in het 

 einde van den drogen tijd en in het begin van den regentijd 

 rondvliegen, althans omstreeks dien tijd talrijker zijn dan gedurende 

 de andere maanden. Plaatselijke gesteldheid van het klimaat, met 

 name de duur van den drogen tijd, de grootte van den regenval 

 en de verdeeling van de hoeveelheid regen over de jaargetijden 

 spelen hier eene groote rol en zijn van overwegenden invloed op 

 tijd en wijze van verschijnen der kevers, zelfs in die mate, dat 

 het niet mogelijk is voor betrekkelijk kleine landstreken algemeene 

 regels op te geven. Houden wij ons echter aan hetgeen vrij wel 

 voor geheel Java geldt, dan mogen wij aannemen, dat de meeste 

 eieren in het begin van den regentijd worden gelegd; men ziet 

 alsdan tegen de avondschemering de kevers vliegen en met graagte 

 de Itladeren van allerlei boomsoorten nuttigen. 



Tegelijk heeft de paring plaats, die spoedig wordt gevolgd door 

 het leggen van een bij verschillendesoorten tamelijk uiteenloopend, 

 aantal eieren. 



Voor deze laatste bezigheid kiezen de wijfjes lossen, vruchtbaren 

 grond met kruidachtige vegetatie. De eieren zijn vuilwit, ovaal 

 en verschillend in grootte naar gelang der soort, waarvan ze af- 

 komstig zijn; de gemiddelde leogte is 3 — 4 mM. Na 10— 16 dagen 

 komen uit deze eieren diertjes te voorschijn, die, bij eenige ver- 

 grooting gezien, volmaakt hetzelfde voorkomen blijken te bezitten 

 als de groote engerlingen. Inderdaad bestaat het leven dezer 



