— 278 — 



Men versta mij intusscheu wel; kwalificeerde ik het te fluldea 

 oukruid reeds als goedaardig, het is misschioa niet overbodig hier- 

 aan toe te voegen, dat men het onkruid niot geheel vrij spel mag 

 laten waar het ten allen tijde meester moet kunnen worden. Er 

 kunnen zich omstandigheden voordoen, waarin de aanwezigheid 

 van het onkruid meer schade aanricht dan de engerlingen en bij - 

 gevolg het middel erger zou worden dan de kwaal. 



Ik denk hierbij in de eerste plaats aan het invallen van den 

 regentijd; alsdan moet het gedulde onkruid onmiddellijk worden 

 verwijderd, liever nog reeds verwijderd zijn en ontwikkelt de bodera- 

 vegetatie, hoe krachtig ook bestreden, zich toch sterk genoeg om 

 de vraatzucht der engerlingen voor een deel van de koffie af te 

 leiden. 



Eene matige bodem vegetatie kan echter nog verder dienstbaar 

 gemaakt worden aan de bestrijding der engerlingen. Zooals wij 

 hierboven zagen, worden de meeste eieren gelegd in het begin 

 van den regentijd. De wijfjes kiezen daartoe bij voorkeur de plaatsen, 

 waar voor de uitkomende jongen overvloedig voedsel is te vinden 

 en daar zelfs bij de best georganiseerde pogingen tot verzamelen 

 der kevers vóór den legtijd altijd een groot aantal dieren ontkomt, 

 kan het nuttig zijn de wijfjes naar bepaalde plaatsen te lokken 

 ten einde aldaar hare eieren te leggen. Wanneer men nu het 

 korten tijd tevoren afgeslagen of afgesneden onkruid met aarde 

 vermengt en op bepaalde afstanden in den bodem begraaft, het 

 met een dunne laag aarde bedekkend, vormt men een groot aantal 

 geschikte plaatsen, om na verloop van eenigen tijd de jonge enger- 

 lingen op te sporen en te vernietigen. 



De wijfjes toch zullen bij voorkeur hare eieren op of nabij de ze 

 plaatsen leggen en de jonge engerlingen zullen er gaarne vertoeven 

 en zich aan de half vergane plantendeelen te goed doen. Gesteld 

 echter, dat men dit begraven van het onkruid om deze of gene 

 reden moot nalaten en dus niet verhindert, dat de jonge dieren 

 zich in den bodem verspreiden, dan valt toch het tijdperk, waarin 

 ze schadelijk beginnen te worden, m. a. w. waarin ze levende plan- 

 tendeelen beginnen te vreten, ongeveer samen met einde van den 

 regentijd, als wanneer men weder eenig onkruid kan dulden, dat 

 op zijne beurt de schadelijkheid der engerlingen kan verminderen. 



Men zal het intusschen niet altijd in de hand hebben, goed- 

 aardige onkruiden te laten groeien en de schadelijke afwezig te 



