— 279 — 



houdeu, te meer daar onder de laatste rubriek de hardnekkigste 

 en moeielijkst te verwijderen vallen. Zoo kan men in aanplan- 

 tingen, waar planten als alang-alang telkens voor den dag komen, 

 de hier voorgestelde handelwijze niet zonder groot gevaar ten 

 uitvoer brengen en is het daarom wenschelijk een anderen weg 

 in te slaan. 



Ik kom hierdoor terug op hetgeen ik hierboven noemde „stelsel- 

 matige büdembeplanting", namelijk het aankweeken tnsschen koffie- 

 heesters en schaduwboomen van eene laagblijvende, kruidachtige 

 plantensoort, die aan bepaalde, hieronder nader te omschrijven 

 eischen voldoet (1). Heeft men aan deze plantensoort op de plaat- 

 sen, waar men ze kweekt, de alleenheerschappij weten te verzekeren, 

 dan kan men er geheel mede te werk gaan, als voor het spontane 

 onkruid werd aangegeven. Om echter zóóver te komen, is een eerste 

 vereischte, dat de aan te kweeken plantensoort in de omgeving, 

 waarin men ze plaatst, de algeheele vervulling vindt der voorwaar- 

 den, waaraan haar bestaan is gebonden; zij moet er zich minstens 

 even goed thuis gevoelen als het onkruid, dat er van nature groeit. 

 Is dit het geval, dan kan de hulp van de zijde des planters den door- 

 slag geven en mag men verwachten, dat zij spoedig de eenige bo- 

 dembedekkiug vormt. Yan de overige eischen, waaraan de bodem- 

 planr, moet voldoen, noemde ik reeds de twee voornaamste; zij moet 

 laagblijvend zijn, opdat zij de ontwikkeling der koffieheesters niet 

 in den weg sta en het loopen daartusschen niet belemmere en zij 

 moet kruidachtig zijn, opdat zij ten allen tijde zonder veel moeite 

 of kosten kunne worden afgesneden of weggeslagen. Verder mag 

 hare ontwikkelingsperiode, d.w.z. het tijdsverloop tnsschen hare 



(1) Het komt mij voor. (lur eene lioilembeplautinir ook in ander opzicht haar 

 nut kan hebben Men denke, behalve aan het verdrijven van ander, schadelijk 

 onkruid, aan afspoeling: van den bovengrond, aan aardstortingen enz. De zaak 

 wordt van veel algemeener belang, wanneer mee r haar in verband brengt met de 

 regeling der vochtbeweging in den grond, met de huniusvorming en met he* 

 onderhoud daarvan. Men vergelijke dienaangaande het reeds genoemde opstel 

 „Grondbewerking in jonge tuinen". (Teijsmannia 189.")'). 



Men vergelijke verder het opstel van Dr. Ja.ksk, in de vorige atievering ver- 

 schenen en getiteld. „De stikstof-voeding van koffie en andere planten". Het mag 

 zeker een merkwaardig samentrefTen genoemd worden, dat Dr. Janse en ik, geheel 

 onafhankelijk van elkander, op grond van geheel andere beschouwingen en ter 

 bereiking van geheel andere doeleinden nagenoeg gelijktydig dezelfde handelwijze 

 ten aanzien van hor onkruid in koftietuinen voorslaan. 



