— 281 — 



woordigers, waarvan de volwassen vormen in het algemeen noch 

 door grootte, noch door schoonheid uitmunten. Zij ontleent haren 

 naam aan het woord Linia.c, den wetenschappelijken naam van de 

 in Europeesche moestuinen welbekende en veelvuldig voorkomende 

 naakte aardslakken, en wel op grond eener overigens weinig spre- 

 kende gelijkenis, die de rupsen dezer familie met schelplooze 

 slakken vertoonen. Op Java trof ik tot dusverre hoofdzakelijk de 

 volgende Limacodklae aan : 

 Miressa nitens, Walker. 



Scopelodes unicolor, Westwood. (Scopelodes palpalis, Walker.) 

 Parasa hicolor. Walker. 



Parasa lepida, Cramer. (Limacodes graciosa, Westwood.) 

 Orthocraspeda trimn, Moore. {Parasa trima, Moore.) 

 Belippa laleana, Moore. (Parasa laleana, Moore.) 

 Thosea sinensis, Walker. (Parasa loesa, Moore.) 

 Van de andere, door verschillende lepidopter oiogen (Moore, Pie- 

 pers, Snellen, Pagenstecher, Hampson) voor Java inheemsch opge- 

 geven soorten vond ik nog geene of slechts weinige exemplaren en 

 dan niet op koffie of dadap. 



Er zijn wij slechts twee gevallen bekend geworden, waarin de 

 slakrupsen ernstige schade hebben aangericht; het eerste geval deed 

 zich voor in eene aanplanting in de Preanger, waar verleden jaar 

 de dadap veel van de merkwaardige rupsen van Belippa laleana 

 te lijden had, het tweede op eene onderneming nabij Malang, waar 

 zoowel koffie als dadap werden kaalgevreten door de rupsen, van 

 Parasa bicolor, die zeer goed als het type der slakrupsen kunnen 

 beschouwd worden. 



Verder trof ik andere der genoemde soorten hier en daar in zoo- 

 danig aantal aan, dat de waarschijnlijkheid volstrekt niet is uitgesloten, 

 dat zich meer dergelijke gevallen zullen voordoen. Ik wil daarom 

 de slakrupsen kortelij k bespreken en daarbij Miressa nitens als 

 voorbeeld nemen; deze zeer algemeen voorkomende vorm is mij 

 het best bekend geworden. 



Den 26sten November vond ik op een koftieboompje vijf jonge 

 rupsen, waarvan de grootste eene lengte had van 8 mM; zij vraten 

 aan de onderzijde der bladeren en verteerden alle bladweefsels met 

 uitzondering van de opperhuid der bovenzijde, die als een door- 

 schijnend vliesje aanwezig bleef. Op dezen jeugdigen leeftijd waren 

 de rupsen bruingeel en was slechts over den rug een donkere streep 



