— 282 — 



waar te nemen, waarnaast zich aan weerszijde een dunner streepje 

 van lichter tint vertoonde. De middenstreep ging na eenige dagen 

 in het blauwachtige over, terwijl aan hare randen, telkens op eene 

 lichaarnsgeleding, een helder geel puntje ontstond; bevendien vorm- 

 den zich aan weerszijde van het lichaam acht roodbruine, smal 

 lensvormige, scheef' geplaatste vlekken. 



De grootste eigenaardigheden der rups van Mirassa en in het 

 algemeen der L imacodidae-r upaen zijn het bezit van een aantal 

 vleezige doornen, die tal van brandbaren dragen en het nagenoeg 

 afwezig zijn van pooten. Aan deze laatste eigenschap heeft de 

 familie haren naam te danken. Wanneer men de rupsen over een 

 stuk ^las laat loopen en ze van de onderzijde waarneemt, ziet men 

 hoe zij zich evenals eene slak door golfvormis^e bewegingen van 

 den zachten buikwand voortbeweegt. "Weliswaar zijn ook aan 

 de buikzijde de lichaamsgeledingen onderscheidbaar, maar van 

 pooten is niets waar te nemen. Slechts op het laatst, na de laatste, 

 of de voorlaatste vervelling, komen rudimentaire voorpooten in 

 den vorm van kleine haakjes te voorschijn. 



Men kan bij Mireftsa twee soorten van doornen onderscheiden, 

 die, welke op het ruggedeelte en die, welke rondom het buikge- 

 deelte van de rups zijn geplaatst. 



Het aantal der eerste bedraagt steeds acht, waarvan twee groote, 

 voorwaarts grerichte boven den kop, twee groote, achterwaarts 

 gerichte nabij het achtereinde en twee kleinere op i en | der 

 lichaamslengte aan elke zijde van dpn rug. 



Het aantal der laatste hangt af van den ouderdom der rups en 

 klimt na elke vervelling om ten slotte tot twintig te stijgen. 

 Ook hier zijn de voorste en de achterste grooter en van langer 

 haren voorzien dan de andere. 



De volwassen rups van Miressa nitens is een zeer fraai dier; 

 wanneer zij ongestoord zit te vreten zijn de brandbaren der doorns 

 penseel sgewij ze samengevouwen ; nauwelijks echter bespeurt zij 

 eenig onraad, of de haren worden straalsgewijze uitgestoken en 

 wanneer men haar op het midden der rug aanraakt, buigt zij kop 

 en staart bovenwaarts tot elkaar om het vijandelijk voorwerp geheel 

 tusschen baar brandbaren te grijpen. Aanraking met deze laatste 

 veroorzaakt stekende pijn en opzwelling. 



Einde December verpopten zich de rupsen in eene bruine, ronde 

 cocon met gladde oppervlakte, waaruit na 18 —20 dagen de vlinders 



