— 291 — 



eens manggabooms of djeroeks maar zal de eerste zich daar- 

 entegen menisrvuldiger vertakt hebben. 



Bij het gezonde jonge koffieboompj e loopen, tegelijk met den 

 eindknop, in de oksels van ieder nieuw bladpaar zij knoppen 

 uit, die zich tot takjes verlengen. Deze eigenschap der plant, 

 om op korte afstanden vele takken uit te zenden, wordt oor- 

 zaak, dat de evenredigheid in haar takgestel zich later niet 

 handhaaft. Daar de sapaandrang naar boven gericht is, zal 

 het groeipunt van den stam zoomede de jongst gevormde 

 takken, die nog het minst van de loodrechte richting afwijken, 

 bevoordeeld wordea. Een snelle lengtegroei, gepaard gaande 

 met voortdurend nieuwe takvorming aan den top, is daarvan 

 het gevolg, terwijl de onderste takken, die meer en meer de 

 opgeheven richting hebben verlaten, den sapaandrang minder 

 en minder zullen gevoelen, het eerst gebrek aan voedsel onder- 

 vinden, het eerst ophouden te groeien en het eerst afsterven. 

 In toenemende mate is dit het geval naar gelang de stam zich 

 verlengt, zooals men kan waarnemen bij hoog, rechtstandig 

 opgegroeide boomen. Blijft de stam, ten gevolge van zijn 

 snellen lengtegroei en de overmatige splitsing in takken, slank 

 en dun, ook de van hem afhankelijke deelen, de wortels, zullen 

 daardoor minder gebaat worden. 



De verstoring van het evenwicht, die met het verlengen van 

 den stam plaats grijpt, valt ook in den enkelen tak afzonderlijk 

 op te merken. Zoolang hij kort is, blijft de tak met een 

 scherpen hoek in den stam ingeplant en is zijn top opwaarts 

 gericht. In dezen stand wordt hij begunstigd door een krach- 

 tigen sapaandrang en zal hij zich schielijk verlengen. Doch 

 de vorming zijner hout- en schorslagen houdt geen gelijken 

 tred met zijn lengtegroei. Vandaar, dat hij de noodige stevig- 

 heid mist om den opgeheven stand te behouden en zijn uiteinde 

 zich nederbuigen zal. Zich meer en meer van de loodrechte 

 richting verwijderend, beschrijft hij ten laatste eene kromme 

 lijn, die zich aan het groeipunt wederom tracht op te heöen. 

 Het eerste gedeelte van den tak, dat de meeste stevigheid 

 bezit, streeft eenigszins omhoog en trekt voldoende sap, dat op 



