— 303 — 



Ook op boomen, geplant in gronden, die minder rijk zijn 

 aan voedende bestanddeelen ot fysisch in een minder gunstigeu 

 toestand verkeeren, en vooral op soelamans in oude tuinen is het 

 laag getopt houden van een voortreffelijke uitwerking. Wanneer 

 dergelijke boomen en soelamans later slechts een kwijnend, 

 krachteloos bestaan voeren, is daarvan meestal de reden, dat men 

 ze aanvankelijk te hoog heeft laten doorgroeien. Men aarzele 

 niet boompjes met stammetjes als breinaalden en spichtige takjes 

 te toppen, ook al hebben zij niet meer dan een of twee paar takken 

 en deze vrij te houden van zijscheuten. Daarmede wordt de 

 grondslag gelegd voor een krachtiger ontwikkeling in de toe- 

 komst. De werking zal niet spoedig zichtbaar zijn, want boompjes 

 van het bedoelde type zijn ziek aan hunne wortels ten gevolge 

 van eene schadelijke werking van fysische en chemische krachten, 

 die in de omgeving daarvan plaats heeft. Zij moeten zich 

 herstellen door nieuwe wortels te maken. En daartoe is een 

 korte stam bevorderlijk. Zijn de boompjes er in geslaagd hun 

 wortels te vernieuwen, dan wordt de werking merkbaar in het 

 blad, dat eerst eene donkender kleur aanneemt en vervolgens 

 geleidelijk in grootte toeneemt. 



Oude, in een anderen vorm gegroeide of liever vergroeide 

 boomen tot een gezond en levenskrachtig type terug te brengen 

 zal even kostbaar als moei te vol zijn. Aan zulke boomen zullen 

 nagenoeg geen gave primaire takken meer te vinden zijn. De 

 stompen, die van de oorspronkelijke takken zijn overgebleven, 

 zetten zich voort in zijtakken, die hetzelfde lot hebben ondergaan 

 en hunne verlenging vinden in eene tweede generatie takken. 

 Men kieze een of twee der best gevormde takken, die in de 

 gewenschte richting loopen, uit om aan te houden en snoeie al 

 het overige, dat van dien tak afhankelijk is, weg. De aan- 

 gehoudene deelen zullen dan op de boven uiteengezette wijze 

 behandeld moeten worden, totdat zich het gewenschte krachtige 

 hout aan stam en takken gevormd heeft. Zijn er primaire takken 

 van eene beteekenende lengte overgebleven, dan kan men volstaan 

 met deze tot hun verder behoud tot een afstand van + 40 cM. 

 van den stam af te ontdoen van hun zij hout en in de vertakking, 



