— 808 - 



variëteiten gekweekt, namelijk de witte ook bekend als cow 

 plantain, comnion plantain of' maiden plantain en de zwarte, 

 ook vindt men daar de reuzen- of paardepisang en de barooma, 

 die zich door buitengewone groote vruchten kenmerken. 



De Chinoosche of dwergpisang vindt op de markt te Geor- 

 getown den meesten aftrek, de vrucht is eenigszins gebogen en 

 heett eene lengte van 0.17 a 0.225 M., is groenachtig geel 

 van kleur, zij brengt groote trossen vruchten voort, die soms 

 een gewicht van 40 kilo bereiken, de lengte der trossen is 

 soms even groot als die van den stam. Door de meer ge- 

 goede burgers van Georgetown wordt de „Lady's finger" of 

 kleine vijgpisang, die veel smakelijker, maar duurder is, zeer 

 gewaardeerd ; de vruchten van deze variëteit hebben eene lengte 

 van 7 a 10 cM. Yoor uitvoer wordt de groote „vijgpisang" 

 of „Cokerite" aanbevolen, wier vruchten grooter zijn, van 10 

 tot 12 cM., terwijl zij zeer productief is, zoodat een tros 3 

 a 400 vruchten kan dragen. Verder worden nog genoemd, 

 Martinique- of Jamaica-, Surinaamsche of zure-, groene reu- 

 zen- en roode reuzen of Arraba-pisang. Voor Venezuela geeft 

 Diaz, de volgende gekweekte variëteiten op. El plantano of 

 plantano Arton, waarschijnlijk de gewone pisang, die over ge- 

 heel tropisch-Araerika verspreid is ; Plantano dominico (de 

 koninklijke of klein vruchtige pisang) die op de vorige gelijkt, 

 kleiner vruchten heeft en beter tegen een koud bergklimaat 

 bestand is ; Gambur manzano (appel-pisang) met kleine sma- 

 kelijk en geurige vruchten en het meest gezocht is; Plantano 

 topochö of Gambur marado (roode pisang), Gainbor Criollo 

 en Gambur pigmeo (dwerg-pisang); waarschijnlijk wordt met 

 deze laatste de boven reeds genoemde Chineesche pisang, Musa 

 Cavendishii bedoeld. 



Indien men de pisang voor de vruchten wil kwoeken, moet 

 men beschikken over een vochtig, warm klimaat, zoowat tus- 

 schen de 60 en 70° F. In Europa kweekt men de pisang wel 

 als sierplant, zij wordt dan in het gazon geplant en sterft 

 in den winter af. Somtijds dragen de eetbare variëteiten in 

 de serres vruchten, waarvan echter de smaak niet vergeleken 



