KUNSTMATIG BEREIDE REUKSTOFFEN. 



In alle tijden, van af de oudste, en bij de meeste volken 

 hebben reukstofFen een groote rol gespeeld. Zoowel in het dage- 

 lij ksch leven als bij godsdienstige plechtigheden heerscht bij 

 de Oostersehe volken een groote voorliefde voor geuren in 't al- 

 gemeen en voor sterke geuren in 't bijzonder. Er bestaat 

 echter niet alleen bij verschillende individuen, maar ook bij 

 verschillende volkstammen, dikwijls een groot verschil in de 

 waardeering van verschillende riekende stoffen. De intensieve 

 reuk die bijv. de doerian verspreidt is voor velen onver- 

 dragelijk, terwijl anderen ze aangenaam vinden; de voor ons 

 afschuwelijke asafoetida (duivelsdrek) wordt bij de Perzen 

 en andere Aziaten als condiment gebruikt en zelfs „goden 

 voedsel" genoemd. 



Een zelfde reukstof geeft ons niet zelden verschillende in- 

 drukken al naarmate men ze in verdunden dan wel in gecon- 

 centreerden toestand ruikt. Het zuiverst kan men den reuk 

 van een stof waarnemen wanneer ze zeer verdund is. 



De bijzonder groote gevoeligheid van het reukzintuig maakt, 

 dat men hoeveelheden, die met de fijnste weeg werktuigen niet 

 meer gewogen kunnen worden, nog zonder moeite kan waarne- 

 ming. Eene hoeveelheid van 20'öü milligram rozenolie is vol- 

 doende om ons duidelijk rozengeur te doen herkennen; voor 

 sommige zwavelhoudende verbindingen is die hoeveelheid nog 

 aanzienlijk geringer en grenst aan het wonderbaarlijke; zoo 

 is ïèü millioenste milligram „mercaptaan" in staat onze reuk- 

 zenuwen zoo te prikkelen, dat wij aan de aanwezigheid dier 

 stof niet behoeven te twijfelen. 



De aangename geur, die uit den grond opstijgt indien na 



TIJ. 23 



