PLANTEN m HUIS. 



De liefde voor de plantenwereld, het gevoel voor het schoone 

 bij uitnemendheid, openbaart zich bij den mensch op verschil- 

 lende wijze. Yelen zijn er, die de behoefte gevoelen hunne 

 omgeving met fraaie planten te versieren, die behoefte is zoo 

 groot dat zelfs in groote steden, met veel opoffering van tijd 

 en kosten er aan voldaan wordt. Dat de liefde voor de plan- 

 tenwereld niet uitsluitend een voorrecht der gegoeden is, be- 

 wijzen de eenvoudige werklieden, die op een plank, dikwijls 

 voor hun eenig raam, hunne lievelingen verzorgen ; lederen 

 avond worden de planten naar binnen gebracht en lederen 

 morgen nemen zij hare plaats voor het raam weer in. Zulke 

 kleine verzamelingen planten ziet men dikwijls op de vierde 

 en vijfde verdieping hoog boven de straten. Er ligt iets 

 poëtisch in die zorg van eenvoudige menschen voor hunne 

 planten. 



Het gebruik om planten in huis te kweeken is volstrekt 

 niet nieuw, reeds Plinius maakt gewag van planten, die door 

 de minder gegoede bevolking in potten gekweekt werden en 

 dikwijls op de 5*^ of 6^ étage in de huizen van het oude Rome 

 eene plaats vonden. In 1388 werd er te Parijs een wet uitge- 

 vaardigd, regelende het begieten van planten voor de ramen 

 op bovenverdiepingen, daar de voorbijgangers er last van hadden. 

 In dien tijd waren het Anjelieren, RozemariJ7i, majoJijn, die 

 voor het doel gebruikt werden; later kwamen er nog meer 

 soorten, bij, vooral eenige welriekende tot de Lipbloemigen be- 

 hoorende gewassen zooals Ocimum basilicum, O. minimum enz., 

 eerstgenoemde is hier onder den naam van selasih beter bekend. 

 In de middeleeuwen zag men voor de ramen, rozen, viooltjes, 

 madeliefjes, goudsbloemen, aster, verg eet-mij-nietjes, Reseda 



