— 324 — 



enz. die toen als de fraaiste bloemen golden. In 1669 komt 

 in de „Jardinier Hollandais", een verhaal voor over de won- 

 derlijke planton, die voor de ramen der apothekers geëtaleerd 

 werden, het waren verschillende variëteiten van z. g. Spaansche 

 peper, Capsicum annuum. Nog wat later had men de gewoonte 

 er een Ipomoea bij te planten, die zich dan langs het hekwerk 

 slingerde en met hare helderblauwe bloemen een fraai contrast 

 vormde met de roode en gele anjelieren. Zooals men uit het 

 bovenstaande ziet waren het vooral planten met welriekende 

 bloemen of bladeren, die de voorkeur genoten. 



Gedurende het beleg van Parijs in 1870 en '71, gaf een 

 bekend geleerde den raad, om de z.g. hangende tuinen, waar- 

 mede toen evenals nu vele huizen versierd waren, met groente 

 te beplanten, ten einde zoodoende in een deel der behoeften 

 te voorzien. Hij gaf ook nuttige wenken hoe men het moest 

 aanleggen om goede resultaten te verkrijgen; het was echter 

 wat laat ; Parijs moest capituleeren, vóór de geplante salade hare 

 blaadjes ontplooid had en de erwtjes tot ontwikkeling gekomen 

 waren. De wenken zijn echter niet te vergeefs geweest, want 

 meer dan één amateur-tuinman heelt sedert dien tijd jonge 

 groenten op zijn balcon geteeld, waarop hij trotsch is en die 

 hem beter smaakten dan de beste op de markt gekochte groenten . 



Op pag. 487 van den jaargang 1890 van dit tijdschrift komt 

 een kort verhaal voor, over den hangenden tuin van den 

 heer Lockroy te Parijs. Lockroy is de vader van den be- 

 kenden gedeputeerde van Parijs, den schoonzoon van Victor 

 Hugo. Zijn tuin ligt ongeveer 20 meter boven de straat, is 

 eenig in zijn soort en bewijst hoever men het met ge- 

 duld en volharding brengen kan. Lockroy, eens de vervaar- 

 diger van geestige tooneelstukken en lieve operettes, heeft nu 

 slechts de eerzucht, de schoonste perzikken en de lekkerste 

 peren en druiven te telen. Men ziet bij hem naast prachtige 

 rozen, dahlia's en viooltjes; roodwangige abrikozen, kruisbessen 

 van ongewone grootte, druiven, die nooit van Phylloxera te 

 lijden hebben en fijne tafelperen, die nog moeten aanrij pen. 

 Dergelijke resultaten zijn niet in een dag of in een jaar te 



