— 344 — 



Al is het waarschijnlijk niet waar, dat in boschrijke streken 

 meer regen valt dan in boscharme, het is wel te begrijpen hoe dat 

 denkbeeld bij oppervlakkige waarnemers wortel geschoten heeft. 

 Het feit toch, dat bronnen en rivieren in boschrijke streken altijd 

 volop water geven, terwijl in landen waar de bosschen uitgeroeid 

 zijn, dikwijls gebrek aan water heerscht, is niet te loochenen. Wij 

 verkeeren hier in bijzonder gunstige omstandigheden wat regen- 

 val betreft en ondervinden hier niet zoo direct de groote na- 

 deelen van ontwouding, die er in minder gezegende streken 

 op gevolgd zijn, toch behoeft het geen betoog welk groot be- 

 lang wij ook hier bij een geregelde waterverdeeling hebben. 



De voorbeelden van geheele landstreken, die door ontwou- 

 ding onvruchtbaar geworden zijn, behoeven we niet ver te 

 zoeken, het is niet noodig onze onderzoekingstochten naar vroe- 

 gere eeuwen uit te strekken, in den tegenwoordigen tijd zijn ze 

 wel te vinden. 



In een der laatste nommers van de „Agri culture Gazette of 

 New South Wales", komt een verslag voor waarin aangegeven 

 wordt hoe het in sommige streken dier kolonie, ten gevolge 

 van ontwouding op groote schaal, gesteld is. Verslaggever zegt, 

 hoewel in de gemiddelde jaarlijksche regenval van voorheen 

 en thans weinig verschil valt te constateeren, men vroeger 

 zelden hoorde van de vernielende watervloeden, die in de 

 laatste tijden zulke ontzettende rampen veroorzaken en waar- 

 van als eenige oorzaak, ontwouding op groote schaal, opgegeven 

 kan worden. 



De heuvels, die vroeger allen begroeid waren, zoo luidt 

 het verslag verder, zijn geheel ontwoud, de grond is hard en 

 vast geworden, de oppervlakte is kaal of met weinig schraal 

 gras begroeid, de oevers van rivieren en kreken zijn al even 

 kaal, derhalve vindt het water in zijn loop hoegenaamd geen 

 hindernissen, het sleept in zijn vaart nog alle losse deeltjes 

 van den bodem mede, maakt die daardoor nog onvruchtbaarder 

 en komt met geweld in het vlakke land. De beddingen der 

 rivieren kunnen al het water niet afvoeren, ook hier spoelt 

 het den vruchtbaren grond weg en zet dien op plekken in de 



