— 359 — 



Het is een heester, die om goed te bloeien veel zon verlangt 

 en het schijnt, dat eene vochtige standplaats gunstig op den 

 groei ervan werkt. Yermeerdering door tjangkokans. In Hol- 

 land ziet men dikwijls stekken in fleschjes met water, welke 

 wijze van kweeken zeer goed gaat. 



Palicourea gardenioides B. et H. (Rubiaceae) is een hees- 

 tertje, waarvan mij geen inlandsche of Hollandsche naam be- 

 kend is; het gelijkt echter wel wat op Pavetfa (soka, santen) 

 doch de mooie, witte bloempjes, die tot tuiltjes vereenigd zijn, 

 hebben vijf in plaats van vier kroonslippen. Stekken bewor- 

 telen zich gemakkelijk. 



Pavetto. (Rubiaceae) SoJca, Santen. Een plantengeslacht, dat 

 voor een goed deel in onzen Archipel thuis behoort, doch ook 

 elders vertegenwoordigers telt, o. a. op Madagaskar en omliggende 

 eilanden. Het zijn heesters, die over het algemeen dikwijls en 

 mild bloeien en waarvan vele een plaatsje in den tuin over- 

 waard zijn. Over het algemeen gaat de vermenigvuldiging 

 niet zeer gemakkelijk ; door tjangkokans en soms door stekken 

 slaagt men daarin nog het best. Wel geven vele soorten 

 zaden, maar de jonge plantjes groeien zeer langzaam. De 

 bloemen bezitten eene lange, dunne kroonbuis, die aan den 

 top in vier uitgespreide of teruggeslagen slippen eindigt. Yan 

 de witbloeiende soorten zijn o. a. aan te bevelen : 



Paveffa incarnata BI. f. alho. Een sterk vertakte, Javaan- 

 sche heester met bloemtuilen van 7 c.M. doorsnee, waarvan 

 de bloemen alle in één vlak uitgespreid zijn. 



Pavetta arhorea BI. Eene eveneens op Java thuis behoorende 

 soort, "ivaarvoor Teysmann en Binnendijk in den laatsten 

 catalogus van 's Lands Plantentuin den Soendaneeschen naam 

 gledok pantoh opgeven. Het is een boom met half bolvormige, 

 1 d.M. breede bloemtuilen; de kroonslippen zijn naar achter 

 omgebogen. 



Pavetta littorea Miq. Heester met groote, losse, eindeling- 

 sche bloeiwijzen ; de zeer welriekende bloemen, wier smalle 

 kroonslippen teruggebogen zijn, hebben aanvankelijk eene 

 witte kleur, welke echter langzamerhand in roomgeel overgaat. 



