— 397 — 



tels zich daar vastankeren. Veel voedsel zullen de onderste 

 wortels niet tot zich nemen, op de meeste terreinen is de grond 

 op een voet of drie reeds te vast en nog onverweerd. 



Nu wordt de plantkuil met losse aarde, soms met mest ge- 

 mengd, weder gevuld ; brengt men teveel ondergrond boven in het 

 gat, dan zal het jonge koffie-plantje weinig voedsel vinden in 

 de voet aarde, welke hoogstens voor zijn pas ontwikkelden wor- 

 tel beschikbaar is. 



Om een goed regelmatig ontwikkeld wortelstelsel te ver- 

 krijgen, zorge men dus de wortels den noodigen lossen grond, 

 met de noodige voedingsbestanddeelen gemengd, aan te bieden. 



Houdt men bij het voorbereiden van den aanplant niet genoeg- 

 zaam het oog op de latere ontwikkeling van het wortelstelsel 

 dan plukt men wellicht na jaren, maar zeker eens de wrange 

 vruchten van deze zorgeloosheid. 



Er is echter reeds zooveel geschreven en met zulk een nadruk 

 opmerkzaam gemaakt, ook in dit tijdschrift, op het gewicht 

 van goede grondbewerking en rationeele bemesting, dat het 

 overbodig is nogmaals hierop terug te komen. 



Wel mag gewezen worden op een slechte gewoonte bij het 

 planten, namelijk het vast aandrukken der plantjes in den 

 bodem, nadat men het plautgat met aarde heeft aangevuld. 

 Niet alleen dat men de kans loopt hierbij de wortels te breken, 

 maar meestal drukt men ook den penwortel tegen den vasten 

 bodem onder in het plantgat aan. Hierin kan deze niet door- 

 dringen en krijgt dus wanneer men het stammetje van boven 

 drukt, een s-vormige kromming, die later ernstige groeistoringen 

 kan teweegbrengen en het stoftransport soms geheel belemmeren. 

 In de eerste jaren zal men hier nog weinig van bemerken, 

 maar later ziet men de boomen kwijnen en soms onverhoeds 

 afsterven. 



Bij de koffie dus, een twee-zaadlobbige plant, hebben wij te 

 zorgen het wortelstelsel de gelegenheid aan te bieden, zich 

 gedurende zijn jarenlange ontwikkeling in voldoende losse en 

 zoo mogelijk vruchtbare, verweerde aarde uit te breiden. 



Bij de één-zaadlobbige planten, waarvan ons het suikerriet 



