— 402 — 



ze overigens nog zoo rationeel. Dezer dagen zag ik iemand, 

 die minstens dertig jaren in Indië doorgebracht had, een 

 rozenvak aanleggen ten westen van een boomgroep en nog 

 wel gedeeltelijk er onder, zoodat eerst midden op den dag de 

 zon ze beschijnen kan. Het behoeft geen betoog, dat door eene 

 dergelijke handelwijze van de rozen niet veel terecht kan komen. 

 Heeft men op zijn erf of in zijnen tuin geen geschikte plaats 

 voor rozen, dan plantte men ze liever niet, zij geven in dat 

 geval slechts reden tot ergernis. 



Al dikwijls heb ik in de verschillende jaargangen van Teys- 

 mannia over rozen-kultuur geschreven, zoodat ik hierover wel 

 eens een ander aan het woord wenschte te laten ; die gelegenheid 

 biedt zich nu aan. De heer W. Nock, superintendent van de 

 Hakgoda Gardens op Ceylon, gaf onlangs een en ander ten 

 beste over rozencultuur en daar het klimaat van genoemd 

 eiland niet zooveel met het onze verschilt, is hetgeen hij te 

 berde brengt ook op onze toestanden toepasselijk. 



Hij begint te zeggen : Ofschoon de rozen hier bijna overal 

 groeien, kunnen zij zich echter niet krachtig ontwikkelen en 

 geen forsche bloemen voortbrengen, als de plaats waar men 

 ze plant niet zorgvuldig gekozen is. Rozen houden van eene 

 open, zonnige standplaats, die echter eenigszins tegen zware 

 winden beschut moet liggen. Onder de schaduw van boomen, 

 muren of hooge gebouwen groeien zij niet normaal. Zij groeien 

 het liefst in een niet te vasten, leemachtigen grond, minder goed 

 gedijen zij in zwaren klei-, zand- of in steenachtigen bodem; 

 laatstgenoemde gronden kunnen echter door doelmatige bewer- 

 king en bemesting verbeterd worden ; is de grond al te slecht 

 dan moet hij door anderen vervangen worden. Staand water 

 in den grond kunnen rozen in het geheel niet verdragen, 

 zorgvuldige drainage is bijna altijd gewenscht. 



Rozen houden ervan dikwijls en zwaar bemest te worden, 

 zij zijn daarvoor zeer gevoelig, bij voorkeur gebruike men goed 

 verganen mest ; voor lichte gronden liefst koemest met zwaren 

 grond vermengd en voor zwaardere gronden is behalve koe- of 

 paardemest, vergaan blad en zand nuttig. 



