— 403 — 



De grond, waarin men de rozen wenscht te planten, moet 

 zorgvuldig bewerkt worden, in de meeste gevallen is het wen- 

 schelijk, hem 4 a 5 vt. uit te graven en er daarna eerst 

 onderin een laag groote steenen te leggen, deze te bedekken 

 met een laag zand en er daarna een gedeelte van den ouden grond, 

 vermengd met mest en goed vergaan blad, op te brengen. 

 Het overtollige water verdwijnt in zoodanig aangelegde vakken 

 spoedig, de planten kunnen met hare wortels er diep indringen 

 en een krachtige groei kan niet uitblijven. 



Liefst make men het vak niet breed, op zijn hoogst 6 vt., 

 de grond mag zoo min mogelijk betreden worden, hij wordt 

 daardoor vast en geraakt in eenen toestand, die voor den groei 

 der planten niet gewenscht is. 



Hoe minder krachtig de rozen groeien, hoe korter ze inge- 

 sneden moeten worden ; alle doode takjes, al het zwakke hout 

 snijde men geheel weg, alleen goed gevormde krachtige takken, 

 die in de gewenschte richting groeien, laat men er aan blijven, 

 van deze snijdt men de minst sterke tot op 2 a 3 oogen en de 

 sterkste tot op 6 a 12 oogen, al naarmate hun groeikracht, in. 

 Genoemde regel is van toepassing op bijna alle hybr. remontant, 

 Bourbon, en op de meeste theerozen. Onder de wildgroeiende 

 theeën zijn er eenige die gaarne klimmen, zooals Maréchal 

 Niël, Lamarque, Célihe Forestier, Cloth of Gold en andere, 

 de meeste noisetrozen hebben ook dezelfde groeiwijze ; dit 

 genre rozen mag niet veel gesnoeid worden, het wegsnijden van 

 doode en van dunne zwakke twijgen, benevens het insnijden der 

 krachtige tot op ongeveer '/g hunner lengte is voldoende ; zij 

 groeien en bloeien het beste als zij niet te veel gesnoeid worden. 



De rozenvakken moeten voortdurend van onkruid gezuiverd 

 en bij aanhoudende droogte begoten worden ; bij zulk droog 

 weer is het nuttig ze nu en dan met vloeibaren mest te 

 begieten, beter is het deze sterk te verdunnen en het te her- 

 halen. Bij zware regens loopt men gevaar, dat een deel van 

 den vloeibaren mest wegspoelt. Op plaatsen waar een langdurige 

 droogte heerscht, kan het zijn nut hebben den grond onder de 

 rozen met een dun laagje half verganen mest of blad te be- 



