EENIGE WENKEi^ VOOR HET SIS^OEIEX. 



Het snoeien is een der voornaamste bewerkingen, die den 

 landbouwer in staat stellen van zijne planten niet slechts op 

 den duur de grootste hoeveelheid vruchten van de beste kwa- 

 liteit te krijgen, maar ook om de boomen of heesters niet door 

 overproductie te doen verzwakken en ze daardoor voor allerlei 

 ziekten en kwalen vatbaar te maken. Het snoeien wordt hier 

 in de tropen nog weinig toegepast; met het oog op den krachtigen 

 groei der planten, waardoor men hier zoo dikwerf boomen ziet 

 die te veel takken en bladeren dragen, maar daarentegen weinig 

 bloemen en vruchten voortbrengen, zoude hier eene doelmatige 

 snoei ing voorzeker niet misplaatst zijn. 



Het is bekend genoeg, dat de krachtige uitloopers, zuigers 

 of "waterloten (sirongs), veel van de sappen der plant waaraan 

 zij groeien ontnemen, buitengewoon welig groeien en weinig 

 of geen vruchten dragen. Het wordt daarom algemeen als 

 nuttig erkend deze waterloten spoedig te verwijderen, verzuimt 

 men zulks, dan zal de tak waarbij of waarop de zuiger zich 

 bevindt, achteruitgaan; eerst worden de bladeren kleiner, er 

 ontwikkelen zich minder vruchttakken, terwijl de reeds bestaande 

 zwakker worden. 



Op boomen waaraan te veel takken en bladeren zijn, zoodat 

 het licht in niet voldoende mate overal door kan dringen, 

 ontstaan ook veel eerder allerhande soorten schimmels, terwijl 

 zij tevens eene geschikte schuilplaats aan insekten aanbieden. 

 Als lucht en licht overal vrijen toegang hebben, heeft men 

 kans minder last van genoemde nadeelen te ondervinden. 



Men mag bij het snoeien nooit den oorspronkelijken vorm 

 uit het oog verliezen : heeft een boom b. v. van nature een 

 pyramidevorm, dan moet hij ook in dien vorm gesnoeid 



