— 415 — 



en Oost-Jaya met den Rhizopus Onjzae en in West-Java met een 

 oranje gekleurde schimmel, die vermoedelijk tot de Oosporeae behoort. 

 In 't eerste geval noemt men het voedingsmiddel „bongkrek" in 

 het andere „ontjom" en als men sojaboonen met den Bhizopus 

 behandeld heeft „tempeh". 



De zaden worden gekookt, uitgespreid en met een stuk van een 

 vorige bereiding vermengd. Men laat het mengsel aan zich zelven over 

 tot dat het door de schimmel tot een vasten koek is saamgekleefd. 



Al deze schimmels hebben de eigenschap zetmeel en de pectine- 

 achtige celwanden te versuikeren en op te lossen, zoodat ook hier de 

 cellen geopend en de spijzen verteerbaarder gemaakt worden. 



(Chem. Zeitimg, 1896, No. 9;. r. 



GEBRANDE AARDE. 



Bij het uitzaaien van fijne zaden en in het bijzonder van de 

 soorten, die niet spoedig kiemen, heeft men dikwijls last van allerlei 

 onkruiden, wieren en zwammen, die zich ontwikkelen vóór het zaad 

 kiemt. Deze onkruiden zijn dan niet gemakkelijk te wieden, daar 

 het zaad dan ook verstoord wordt, en verwijdert men ze niet, dan 

 loopt men gevaar het zaad te verstikken. 



Onder de middelen om dit euvel te voorkomen is het beste het 

 gebruiken van gebrande aarde. Men doet den grond, dien men er 

 voor wenscht te gebruiken in een ijzeren pot en verwarmt dien 

 zoodanig, dat alle zich er in bevindende onkruidzaden en sporen 

 vernietigd worden. 



Door het gloeien ondergaat de grond een verandering en wordt 

 minder vruchtbaar ; het is daarom niet raadzaam den geheelen pot, 

 waarin men wenscht uit te zaaien, raet gebrande aarde te vullen. 

 Gewoonlijk doet men gewonen grond in de potten en bedekt dien 

 twee vingerbreed met gebrande aarde. 



De zaden kiemen in deze aarde gemakkelijk en weken lang is 

 er geen spoor van onkruid in te bemerken, zoodat, mochten er 

 later met het water of op andere wijze nog sporen van algen of 

 schimmels in komen, de gekiemde plantjes een zoodanigen voor- 

 sprong hebben, dat men ze desnoods kan verspenen en aan de 

 nadeelige gevolgen onttrekken. 



(Gartner Zeitiing No. 15, 1896;. tv. 



