— 432 — 



De bovengenoemde goede eigenschappen, hoofdzakelijk uit struc- 

 tuur en ligging Yoortvloeiende, zijn indirect de oorzaak geweest 

 van een soms in deze grondsoort voorkomende fout. Zooals uit 

 het volgende blijkt, is de fout van betrekkelijk geringe beteekenis 

 en gemakkelijk te verhelpen. 



De pematangs waren, toen de omliggende landen voor de eerste 

 maal in cultuur werden genomen, niet meer met bosch of een groeten 

 plantengroei bedekt. Reeds vroeg hadden de oorspronkehjke 

 bewoners (Maleiers), deze gunstig gelegen en vruchtbare strooken 

 met verschillende gewassen beplant, waardoor gebrek aan planten- 

 voedende stoffen niet uit kon blijven. Het is aan te raden proeven 

 te nemen, of het gebruik van kunstmest op zulke afgebouwde 

 pematangs verschillen geeft met onbemest land van dezelfde soort. 



Aan phosphorzuur kan o. a. gebrek zijn, vooral, indien herhaal- 

 delijk padi is geplant. 



Kleigrond. 



Reeds werd met een enkel woord medegedeeld, dat de dichtbij de 

 zee gelegen kleigrond over het algemeen licht gekleurd is, zeer 

 dicht en ondoorlaatbaar kan zijn en laag is gelegen. Hooger neemt 

 hij een meer grijsachtige kleur aan en bereikt hij, zachthellend 

 oploopend van de zee af, een hoogte van + 14 M. boven het zee- 

 peil. Dat hij door aanslibbing en afzetting van zandige en klei- 

 achtige deelen is ontstaan, wordt hieruit bewezen, dat op een der 

 hoogst gelegen plaatsen — bij het graven van een put — op een 

 diepte van 7 M. hout te voorschijn kwam, dat veel gelijkenis ver- 

 toonde met het hout van bij de zee voorkomende boomen. Vroeger 

 was dus het niveau van het land op die plaats (Medan) ^h 7 M. 

 boven de zee in plaats 14 M. zooals nu. In de diepere lagen, zoo- 

 wel hier als in de paja's, wordt door reductie in den ijzerhouden- 

 den grond blauwachtige klei gevonden en komt een ferro-reactie 

 veelvuldig voor. De klei is onder een veenachtige laag op sommige 

 plaatsen geelachtig gekleurd; deze kleur is waarschijnlijk afkom- 

 stig van het door veen, bruin of geel gekleurde water, waarmede 

 zij doortrokken is. 



De in de bergstreek voorkomende witte klei is van minder be- 

 teekenis; waar tusschen heuvels geen voldoende afwatering moge- 

 lijk was, en de kleine riviertjes zeer langzaam stroomden, lieten 

 zij in een dergelijk komvormig terrein de slibdeeltjes bezinken. 

 Er komen licht gekleurde tufachtige massa's voor, die door verwee- 



