- 445 — 



tabak worden opgenomen. Dat de bodem Toldoende water vasthoudt en 

 bewaart, om ook bij langduriger droogte geen abnormalen groei te ver- 

 oorzaken van de veel vocht behoevende tabak, is genoegzaam bekend. 



Het bewaren en vermeerderen van den humeuzen bovengrond, 

 door het tegengaan, dat bosch, op welke wijze dan ook, wordt 

 uitgeroeid, moet hier het streven zijn. 



In de onmiddellijke nabijheid van den roeden grond, vindt men 

 strooken zwarte humusrijke meer zandige bodems. Deze liggen 

 meestal dicht bij rivieren, hoewel 10 of meer M. hooger. Wellicht 

 zijn dit de overblijfselen van door deze rivieren gedeponeerde 

 zandige deelen, toen zij aanvankelijk nog niet het diepe bed, 

 waardoor zij nu loepen, hadden gemaakt. Deze grond is zeer 

 humusrijk en een uitstekende boschgrond ; de tabak groeit er 

 eveneens zeer welig. 



Het karakteristieke van een vroegere pematang hebben zij ver- 

 loren, omdat zij zich niet boven het andere terrein verhefien. Aan 

 den voet van dergelijke strooken zwarten grond met grijsachtigen 

 ondergrond, wordt dan ook dikwijls tegen de helling naar de rivier, 

 roodachtige grond aangetroffen. 



Waar deze roodbruine grondsoort overgaat in de vroeger beschre- 

 ven grijze kleisoort, vindt men op een afstand van eenige honderden 

 M. naast elkaar : langs de rivier hoo^e, zandige, zwarte pematang- 

 grond met bosch bedekt, daarnaast in een lagere strook witte 

 zware klei, daarna een smallen, hoogeren, rooden uitlooper van den 

 boven beschreven grond, daarna weer klei, dan een zaudpematang 

 en weer een rivier. Dat onder omstandigheden als deze, de tabak 

 van naast elkaar gelegen velden, zeer wisselende eigenschappen 

 krijgt, behoeft geen nadere aanwijzing. 



De hergstveek. 



De bergstreek is te beschouwen als een complex van loodrecht 

 op de hoofdketen staande uitloopers, zij staan dus ook loodrecht 

 op de zee. 



Dichter hij het hooggebergte hebben zij veelal den vorm van 

 plateau's aans:enomen; meer ervan verwijderd, komen smalle heu- 

 vels voor met spitse kammen, die dikwijls slechts plaats bieden 

 voor een voetpad. 



Tusschen de heuvels vindt men groote komvormige dalen, waar, 



