— 461 — 



BURGH werd als zijn opvolger aangewezen. In dezen nieuwen 

 werkkring ging hij voort met het onderzoek van de Indische 

 Flora, doch reeds na vier jaren bleek, dat zijn gezondheid had 

 geleden door de groote vermoeienissen en geestelijke inspanning 

 in het ongezonde klimaat van de Carnatic, waarin hij in den 

 aanvang voornamelijk gebotaniseerd had. Hij was gedwongen 

 ter herstel van gezondheid naar Europa te gaan, waar hij tot 

 1799 bleef. Volgeus eene niet volkomen zekere opgave maakte 

 hij van dit verblijf gebruik om den graad van doctor in de 

 medicijnen aan Universiteit te Edinburgh te verwerven. In 

 Calcutta teruggekeerd moest hij zes jaren later in 1805, op 

 nieuw wegens ziekte Indië verlaten, waar hij toen eerst in 1 808 

 terugkwam. Volkomen genezing had hij echter klaarblijkelijk 

 niet gevonden. Ofschoon hij zijn arbeid niet opgaf scheen zijn ge- 

 zondheid geknakt. Tot 1813 hield hij zich evenwel staande. Toen 

 dwong zijn ziekte hem op nieuw om in een koeler klimaat herstel 

 te zoeken. Ofschoon hij zich had voorgenomen zijn reis niet verder 

 uit te strekken dan tot de Kaap de Guede Hoop, zag hij zich, 

 daar zijn kwaal niet afnam, verplicht door te reizen tot St. 

 Helena en van daar naar zijn vaderland, waar hij in 1815 

 overleed. Behalve het groote, reeds genoemde werk en 

 eenige weinige tijdschriftartikelen, zag Roxbürgh de vruch- 

 ten van zijn onderzoekingen niet in druk. Bij zijn laatste ver- 

 trek uit Calcutta liet hij in handen van zijn vriend, den zen- 

 deling Dr. Carey, een manuscript voor een catalogus van den 

 Botanischen Tuin te Calcutta, Hortus Beiigalensis getiteld en 

 een tweede voor een Flora Indica en eindelijk eene verzame- 

 ling van 2533 levensgroote gekleurde afbeeldingen van Indische 

 planten, van uitstekende analyses voorzien. De Hortus Ben- 

 galensis werd spoedig daarna door Carey in het licht gegeven. 

 Het werk bevat eene opsomming van 8500 soorten, welke op 

 dat oogenblik gekweekt werden in den Tuin, waarin bij de 

 komst van Roxbürgh slechts een 300-tal vertegenwoordigd 

 was, verder eene lijst van 453 niet-gekweekte, meestal door 

 RoxBüRGii ontdekte nieuwe soorten. 



De uitgave van de Flora Indica, die volgens het Linneaansche 



