— 495 — 



De Bromeliaceeën vormen een goed afgescheiden familie, die gemak- 

 kelijk te herkennen is, de niet plantkundige lezers kan ik mis- 

 schien op den weg helpen met de mededeeling dat onze gewone 

 Ananas, Ananassa sativa er ook toe behoort. De bladeren zijn 

 gewoonlijk in een rozet geplaatst en slechts zeer zelden verlengt 

 zich de bladdragende stengel zooals bij sommige Puya's. De 

 meeste soorten behooren onder de epiphyten, zij groeien op boomen, 

 een geringer aantal groeit in den bodem. De bloeiwijze is gewoon- 

 lijk eindelings geplaatst, zij is soms kort, soms lang, de schut- 

 bladen zijn dikwijls groot en bijzonder fraai gekleurd, zooals in 

 vele TiJlaïiihia'''', zij maken het fraaiste deel der plant uit. De 

 in een rozet geplaatste bladeren, vormen aan den onderkant dikwijls 

 kommen, waarin soms aanzienlijke hoeveelheden regenwater bewaard 

 worden, dit water is gewoonlijk vermengd met plantaardige en 

 dierlijke stoffen, die de plant aan voedsel schijnen te helpen. Wijlen 

 Prof. Morren, deed in het water koolzure ammonia, waardoor 

 zijne planten een weelderiger aanzien kregen. Dr. Mez, hield een 

 plant zonder wortels, een geheel jaar niet alleen in het leven, maar 

 ook goed aan den groei door een '/2°o sterke oplossing van 

 koolzure ammonia, met zeer kleine hoeveelheden nitraat, phosphor- 

 zuur, zwavelzure kalk, en ijzerzouten in de bladkommen te doen. 



Ofschoon de bloemen geen groote verschillen voor den kruid- 

 kundige vertoonen, hebben sommige groepen een bovenstandig en 

 andere een onderstandig vruchtbeginsel, dit verschil is duidelijk genoeg 

 om er sommige geslachten aan te herkennen, verdere herkennings- 

 teekens zijn zekere vliesjes aan de bloembladeren. Opmerkelijk is 

 ook de kleur der bloemen, namelijk dat in dezelfde groep, geel 

 met blauw, de xanthic en cyanic series, in dezelfde bloem voorkomt. 



De stuifmeelkorrels zijn soms gegroefd, soms poreus; Dr. Mez 

 vond ook dit verschil groot genoeg om er de eerste onderverdee- 

 ling der familie op te bouwen. Hij deed eenige interessante 

 waarnemingen over de wijze, waarop de verschillende vormen van 

 stuifmeelkorrels door insekten of door den wind op de stempels 

 overgebracht worden. 



Bij de ananas vinden we een typisch voorbeeld, waarin de as van 

 de bloeiwijze en de schutbladen vleezig worden en met de vrucht- 

 beginsels eene vleezige, saprijke massa vormen, waardoor de combi- 

 natie ontstaat, die onder den naam van Ananasvrucht bekend staat 

 De schubbetjes, die in zulk een groot aantal op de bladeren voor- 



