GEMBER. 



Een cultuur zeer geschikt voor den kleinen landbouw, of 

 liever tuinbouw, waarvan in enkele tropische streken nog al werk 

 gemaakt wordt, is die der Gember. Ofschoon de plant hier 

 goed gedijt en ik wel ingemaakte gember geproefd heb, die 

 hier gegroeid en ingelegd was en die werkelijk onder de 

 uitnemendste qualiteit gerangschikt kon worden, maakt men 

 hier weinig werk van de gember-cultuur. 



In een der laatste nommers van de „Indian agriculturist", 

 deelt de heer J. G. Sawer een en ander over de Gember-cul- 

 tuur mede, waaraan ik het onderstaande ontleen. 



De gember wordt verkregen van den wortelstok van Zingiher 

 officinale Roscoe, eene plant tot de familie der Zingiberaceeën 

 behoorende, waartoe nog andere bekende nuttige gewassen als 

 cardamom, curcuma enz. gerekend worden. 



De waarde en de kwaliteit der gember verschilt veel, de 

 plaats van herkomst, de methode van cultuur, van oogst en 

 bereiding oefenen hierop groeten invloed uit. In al de warme 

 en vochtige streken der tropen groeit de gember tot zelfs op 

 eene hoogte van 4 a 5000 vt. boven de zee. 



Yoor de vermenigvuldiging neemt men de krachtigste en 

 gezondste wortelstokken van den laatsten oogst, brengt die 

 onder dak op een hoop en bedekt ze met het een of ander 

 materiaal om het sterke uitdrogen te beletten. De grond 

 wordt eenige keeren geploegd en daarna in vakken verdeeld, 

 stukken van den wortelstok van 3 tot 6 cM. lang, worden dan 

 op eene diepte van 8 a 10 cM. onder den grond gelegd op 

 een ouderlingen afstand van ongeveer 25 cM., het veld wordt 

 dan bedekt met een laagje blad, dat den grond vochtig houdt, 

 soms legt men er nog een dun laagje mest over. In den 



Teysmann. VII 38 



