EENE NIEUWE (?) KOFFIE-PLANTWIJZE. 



Nu wij zoo langzamerhand den Westmoesson weder naderen, 

 veroorloof ik mij een oordeel uittes preken over eene, naar ik 

 vermeen nog nieuwe, wijze van planten met ^tjabotans^\ 



Het oorspronkelijk denkbeeld hiervan ging, als ik mij niet 

 vergis, uit van den heer Th. J. J. Roqué, Administrateur der 

 kofiieonderneming Karang Anjar, die reeds eenige jaren oudere 

 boomen, zelfs van 5- tot 6-jarigen leeftijd, op gelijke wijze 

 overplant, doch zulks nog niet toepaste bij het jonge plant- 

 materiaal . 



De tot nu toe gevolgde wijze van planten met „tjabotans'^ 

 heeft m. i. het groote nadeel dat het jeugdige plantje, welks 

 levensfunctiën door het uittrekken (al geschiedt dit ook nog 

 zoo zorgvuldig) reeds onderbroken zijn door het verlies van 

 een klein gedeelte der haarwortels, tegengewerkt wordt niet 

 alleen in het herstellen der geleden schade, doch ook in het 

 vormen van nieuwe wortels, welke het in staat stellen zich 

 behoorlijk van voedsel te voorzien en zich verder te ontwik- 

 kelen. Daarbij komt dan het menschelijk vernuft deze poging 

 om zich te herstellen, radicaal tegenwerken door de plant te 

 brengen in een gat van eenige duimen middellijn en de wortels 

 die naar beneden hangen (dus in eene onnatuurlijke richting) 

 tegen den wand van dit plantgat samen te drukken door het 

 inwerpen van de noodige aarde en het gebruik van den solet. 

 Kan het dan verwondering wekken dat de plant dusdanig 

 mishandeld in den eersten tijd weinig groeit en eene periode 

 van droogte onmiddelijk na het in den grond brengen, niet 

 kan weerstaan? 



Het planten daarentegen met „poetemns^' levert de bekende 



