— 577 — 



al de bovengenoemde rassen. Het is niet te verwonderen, dat 

 er dus een groote verscheidenheid in heerscht, men zoude ze 

 kunnen onderscheiden, in hybriden van Portland-, thee-. Bour- 

 bon- en J^oisette-rozen. 



Voor een zoo uitgebreide groep is het niet doenlijk algemeene 

 en duidelijke kenteekens te geven, echter zijn de thee- en de 

 Noisette-hybriden gewoonlijk wel te herkennen, de eerste aan 

 hun middelmatige of slanke takken met roodachtige tint aan 

 de lichtzijde, die van talrijke meestal horizontaal staande en 

 scherpe stekels voorzien zijn en waarvanhet jonge loof dikwijls 

 rosé gekleurd is, voorbeelden hiervan zijn. La Fmnce^ Beauty 

 of Sta ph ford enz., de tweede aan de glanzend groene, slanke 

 takken met talrijke korte en minder scherpe stekels, als : 

 Madame Aiiguste Perrin, PaviJlon de Pregn'j^ Madame A. de 

 Bougemoyit enz. 



Wat betreft de andere hybride-remontant rozen van onzekere 

 origine, zij zijn te herkennen aan de korte stevige groei wij ze, de 

 dikke en harde stengels van een aschgroene kleur die met talrijke 

 korte sterke stekels zijn gewapend, zooals 5a>-0H»e f?e i?of/«sc///W 

 en hare variëteiten Merve'iUede Lijon en Mabel Morrison ; deze 

 zijn moeielijk door stekken te vermeerderen ; anderen hebben 

 minder zwaar hout met talrijke ongelijke stekels, die echter langer 

 en iets omgebogen zijn, voorbeelden hiervan heeft men in : 

 General Jacqueminot, Jules Margottin, Jean Liahaud enz., bij 

 sommigen hebben de stengels weinig stekels, die echter min of 

 meer gekleurd zijn, als Comtesse d' Oxford^ Victor Verd i er enz. ^ 

 eindelijk vindt men er onder die bijna geen stekels hebben, als 

 Aiiguste Mie, Paul Xeijron enz. 



Ook in de kleur van het jonge loof bestaan allerlei verschil- 

 len, dit is heldergroen bij Auguste Mie, gebronsd groen bij 

 Camille Bernardin, min of meer rood bij Eugène Appert, 

 Souvenir du Dr, Jamain enz. 



Zooals uit het bovenmedegedeelde blijkt is het niet gemak- 

 kelijk duidelijke kenmerken van de groepen der gekweekte 

 rozen te geven. De oorzaak hiervan is natuurlijk de talrijke 

 kruising der groepen. Indien echter veel rozenkweekers zelfs 



