BOEKBESCHOUWING. 



Les Orangers, Citronniers, Gédratiers et autres Aurantiacées a 

 fniits comestibles, leur culture dans la règion Méditerranéenne et 

 dans Ie nord. Par Raphael de Noter, Paris. Octave Doin. Zoo 

 luidt de ietwat uitvoerige titel van een nieuw verschenen werkje 

 over djeroek-cultuur enz. 



Schrijver zegt, dat Algiers, Spanje, Italië en andere aan de 

 Middellandsche zee gelegen streken jaarlijks alleen 53 millioen 

 kilo oranges voortbrengen. In Algiers groeien zij zeer goed, de 

 cultuur kan daar echter niet uitgebreid worden zoolang er niet 

 meer water voor irrigatie beschikbaar is. 



In Corsica is de citroen het hoofdproduct. De aanvraag naar 

 deze vrucht overtreft de productie, zoodat er nog gelegenheid tot 

 uitbreiding der cultuur bestaat. 



Men oogst niet slechts de vruchten, maar ook de bladeren en de 

 bloemen geven een niet te versmaden bijproduct. In Zuid-Frank- 

 rijk wordt de er mede vervaardigde orangeade evenveel gedronken 

 als de bij ons meer bekende limonade. Schrijver geeft recepten 

 voor het maken van oranje-wijn, door het fermenteeren van het 

 sap. 



Er komen een aantal nuttige wenken over de cultuur in het 

 boekje voor, in het laatste gedeelte beschrijft hij de insekten en de 

 schimmels die nadeelig voor de oranjeboomen zijn, ofschoon dit 

 onderwerp reeds uitvoerig behandeld is door Penzig in zijn „Studj 

 sugli Agrumi". 



De classificatie van het geslacht Citrus schijnt een hopeloos werk, 

 het is een chaos bijna nog erger dan bij rozen, en andere eeuwen- 

 lang in cultuur zijnde planten. 



De geschiedenis van de importatie in Europa van de Citrus komt mij 

 niet uitvoerig genoeg voor. Schrijver schijnt de Flora Amboinensis 

 van Rumphius waarin deze al de toen,het is ruim 200 jaar geleden, 

 djeroek-soorten, die hem bekend waren beschreef, niet te kennen. De 

 woorden Lemon en Lime komen uit het Maleisch. Uit een Fransche 



