— 654 — 



invloed van verscheidene van buiten af inwerkende omstandig- 

 heden. 



Een eerste eisch, die de nitrificoerende bacteriën aan hun 

 omgeving stellen, bestaat in den onbolemmerden toevoer van 

 vrije zuurstof. De reden van dien eisch ligt nu niet alleen 

 daarin dat zij, evenals alle levende wezens (op slechts enkele 

 uitzonderingen na, van welke enkele voorbeelden hier ook ter 

 sprake zullen komen) steeds een voldoende hoeveelheid zuurstof 

 noodig hebben om hun eigen ademhaling, dus hun leven, te 

 onderhouden. De nitrificeerende bacteriën gebruiken namelijk 

 voorzeker slechts het kleinste deel van de door hen opgenomen 

 zuurstof voor dat doel, terwijl het overige, grootste deel voor 

 hen onmisbaar is om de drie besproken omzettingen te doen 

 plaats hebben. Wij zagen toch reeds dat deze drie processen: 

 de vorming van ammoniak uit humus, die van salpeterigzuur 

 uit ammoniak en die van salpeterzuur uit salpeterigzuur alle 

 hoofdzakelijk berusten op oxydatie, dus op een verbinding 

 met zuurstof. 



Het eenige verschil tusschen deze en de gewone oxydaties 

 bestaat daarin, dat de laatsten veelal op directen weg plaats 

 hebben, terwijl bij de nitrificatie de overbrenging van de zuur- 

 stof niet anders geschiedt dan door bemiddeling van bepaalde 

 soorten van bacteriën. 



De nitrificeerende organismen hebben dus een veel grootere 

 behoefte aan vrije zuurstof dan verreweg de meeste andere 

 bacteriën en daarom is de ongehinderde toevoer van dit gas 

 voor hen en voor het tot stand komen der door hen ingeleide 

 omzettingen van nog veel meer gewicht dan elders. 



Om deze reden mag men dus verwachten, dat elke om- 

 standigheid, die den zuurstoftoevoer bevordert, ook een beguns- 

 tigenden invloed zal hebben op de nitraatvorming in den bodem. 

 Zoo is dus het los houden van den bodem, vooral in de op- 

 pervlakkige lagen, zoo bevorderlijk voor den plantengroei omdat 

 dit het doordringen van ruime hoeveelheden zuurstof in de 

 poriën van den bodem mogelijk maakt. Omgekeerd moet het 

 bekende, en boven reeds aangehaalde feit, dat moerasgronden 



