— 13 — 



Wortelrot, — d. i. liet afsterven van de wortels tenj>e- 

 volge van te groote vochtigheid in den grond en het daardoor 

 veroorzaakte zuurstofgebrek, — kwam in den zomer en den 

 herfst van 1903 overal veel voor, o. a. een' proeftuin bij 

 Groningen bij pronkboomen en spruitkool. Te Amsterdam 

 leden iepenboomen in de lagere gedeelten van enkele straten 

 aan wortelrot, zoodat deze boomen kwijnden of zelfs te gronde 

 gingen. Eene ziekte in populieren aan een polderdijk te 

 Tholen vondt misschien ook hare oorzaak in 't « wortelrot »; 

 positief zeker was dit niet uit te maken. — 



De C/üu"cf-ziekte kwam o. a te Utrecht bij verschillende 

 bloemisten voor. Zie hierover het jaarverslag over 19()() 

 (« Landbouwkundig Tijdschrift », 1901, blz. 113). — 



Rotting van andijvieplanten deed zich in het najaar 

 1003 in eene groentekweekerij te Bergen (N. H.) voor, naar 

 alle waarschijnlijkheid ten gevolge van het natte weer. De 

 kroppen waren in 't midden voor een deel verrot, terwijl de 

 hartbladoren en de buitenste bladeren groen en volkomen 

 gaaf waren gebleven. En op de door rotting aangetaste 

 middenbladeren, én op de groene rand- en hartbladeren,werd 

 eene zwam aangetroffen, nl. Marsonia Panahtoliana, die 

 als parasiet op de andijvieplant optreedt. Maar zij veroor- 

 zaakt geen rotting van geheele bladeren; zij veroorzaakt 

 slechts gele of bruine bladvlekken, zooals ik die dan ook 

 op de overigens groene bladeren aantrof. De in rotting 

 overgegane kring van bladeren kon er niet aan worden toe- 

 geschreven. Dezen verklaar ik mij aldus. In den nazomer 

 kregen de planten door de regenmassa veel water in 

 't hart, waardoor de jonge bladeren in rotting overgingen, 

 terwijl de steviger buitenste bladeren, w^aartusschen zich 

 ook niet zooveel water ophoopte, gaaf bleven, Toen later 

 zich jongere hartbladeren vormden, terwijl (in September) 

 het weer tijdelijk beter was, vormden de in rotting overge- 



