kleur nam af, al naarmate men dieper in 't weefsel insneed; 

 en op één centimeter diepte waren nog slechts kleine bruine 

 stipjes waar te nemen. 



liij onderzoek bleek ons, dat wij hier te doen hadden 

 met het zoogenoemde droogrol, 't welk ontstaat door de 

 werking van Bacteriën (Microccocus), die in groote massa's 

 werden aangetroffen in de intercellulaire ruimten. De cel- 

 wanden werden verteerd, doch de zetmeetkorrels werden 

 door de bacterie niet aangetast. Door het vochtverlies, dat 

 de knol ondergaat, ontstaan inzinkingen en barsten in de 

 schil. Blijven door de droogrotbacterie aangetaste aardap- 

 pelen op eene luchtige plaats goed uitgespreid liggen, dan gaat 

 de ziekte niet verder dan tot één centimeter onder de opper- 

 huid, en blijft de aardappel voor de consumptie geschikt. 

 Het gaat echter niet, zulke aardappelen op hoopen of in 

 kuilen te bewaren, waar zij warm en vochtig liggen, 

 daar de aangetaste aardappelen eene veel grootere vatbaar- 

 heid hebben om door de natrotbaterie te worden aangetast, 

 wat door de gunstige condities, die voor de ontwikkeling 

 van die bacterie dan aanwezig zijn (vocht en warmte), 

 wordt in de hand gewerkt. — 



Bader iënziekte van hnolselderij . In de knolselderij 

 trad in het najaar onder Tilburg eene ziekte op, die zich 

 kenmerkte doordat de knollen, die overigens zeer goed 

 gegroeid waren, in het najaar bruingrijze vlekken kregen, 

 welke langzamerhand inkankerden, zoodat holten ontstonden. 

 Bij 't doorsnijden van zoo'n knol zag men dat die grijze kleur 

 zich vrij diep in 't weefsel uitstrekte. Het gelukte, uit die 

 wankleurige gedeelten van den selderijknol eene bacterie op 

 te kweeken, waarmee gezonde knollen konden worden 

 geïnfecteerd, die daarop spoedig dezelfde ziektesymptomen 

 vertoonden. Hoewel een meer uitgebreid onderzoek nood- 

 zakelijk is, gelooven we toch wel met voldoende zekerheid 



