— 06 — 



Ook maakt Prillieux geen melding van de twee zoo karakte- 

 ristieke droppeltjes : één aan iederen kant van elke spore(l). 

 Bovendien spreekt Allescher bij Phoma oJeracea Tim- 

 men van pykniden, die « aanvankelijk door de opperhuid 

 bedekt zijn »; terwijl volgens Prillieux alleen de top van 

 de pykniden de opperhuid doorboort. — 



Terwijl tusschen de zwam, in het werk van Prillieux 

 als Phoma Br assicae T/mmen beschreven, en Phoma o Ier a- 

 ceaSacc. althanseenige verschillen bestaan, klopt de diagnose, 

 die Allescher van laatstbedoelde zwam geeft, volkomen op de 

 zwam der « kankerstronken » ; met name ook wat den vorm 

 en de grootte der sporen aangaat. Alleen moet ik doen 

 opmerken, dat terwijl Allescher schrijft, dat de pykniden 

 « aanvankelijk bedekt zijn » door de opperhuid van het 

 plantendeel, in 't welk zij gevormd zijn, — mijne zwam der 

 « kankerstronken » soms pj'^kniden vormt, die alleen met 

 den top, welke zich opent, aan de oppervlakte komen, terwijl 

 echter meestal ook de pyknide zelf komt bloot te liggen. — 



Thans ben is gekomen aan de beantwoording der 

 vraag : of het ook mogelijk is, het optreden van « kanker- 

 stronken » tegen te gaan. Tot mijn spijt kan ik daarom- 

 trent al zeer weinig met zekerheid zeggen, ook al omdat ik 

 niets positiefs ben te weten gekomen omtrent de wijze 

 waarop en den tijd wanneer de besmetting plaatsgrijpt. 



De vraag : of de besmetting uitgaat van het zaad, meen 

 ik met groote waarschijnlijkheid ontkennend te mogen 

 beantwoorden. Herhaaldelijk werd, vooral ook met het 

 oog op het optreden van andere ziekten, in "t nu verloopen 

 voorjaar het zaad van kool aan een nauwgezet onderzoek 

 onderworpen; maar nooit werd Phoma oleracea daar op 



(1) Prillieux, « Maladies des plantes agricoles », II, bl. 296. 



