Ik geloof echter niet, dat het bruin worden en afvallen 

 van alle naalden van genoemde sparren in dit geval aan 

 de werking van de Pleurococcus moest worden toegeschre- 

 ven. Welke andere invloeden er werkzaam waren, die ook 

 zonder de medewerking van het wier, dus zonder het doen 

 ontstaan van do boven beschreven opzwellingen, de naalden 

 deden bruin worden en sterven, is mij niet duidelijk 

 geworden. 



Amsterdam, Mei 1904. A. W. Drost. 



'Verklaring der plaat. 



1. a. Pleurococcus vulgaris | .^ , , 



■^ . , ,. / 600 maal vergroot, 

 n b.c. » „ in deeling \ 



2. Naald van Abies Pinsapo met wratachtige opzwelling. 



3. Doorsnee van een naald van Abies Pinsapo op de plaats waar 

 een wratachtige opzwelling is ontstaan; door de opengebarsten opper- 

 huid puilt het wier naar buiten. 



4. Takje van Picea excelsa ; de naalden hebben allen aan den voet 

 éen of meer opzwellingen. 



5. Naalden van Picea excelsa, bewoond door Pleurococcus. 



DE NATUURLIJKE VIJANDEN DER SCHADELIJKE DIEREN. 



I. — Algemekne beschouwingen. 



Diersoorten, die reeds wanneer zij in geringen getale 

 voorkomen, veel schade aan de kultuurgewassen teweeg 

 brengen, komen in onze streken betrekkelijk weinig meer 

 voor. 't Zijn uit den aard der zaak bijkans uitsluitend groote 

 diersoorten, waarvan ieder individu veel voedsel gebruikt 

 en dus vele planten kan vernielen. Herten en reeën zijn 

 eigenlijk de eenige, in onze streken nog levende dieren, die 

 reeds in geringen getale aanmerkelijke schade kunnen 



