— 78 — 



ik het volgende voorbeeld, dat zeer geschikt is om de wer- 

 king der van roof levende diersoorten te illustreeren. In de 

 nabijheid van Hanau werden gedurende eenen zeer kouden 

 winter eenige duizenden oude eiken geveld. Die hoornen 

 bleken inwendig hol te zijn, en in de boomholten hadden 

 zich vele tienduizenden vleermuizen verzameld om daar 

 slapende den winter door te brengen. Door het vellen van 

 die boomen nu stierven bijkans alle vleermuizen, deels door de 

 hevige winterkoude, waaraan zij plotseling werden bloot- 

 gesteld, deels door de mishandelingen, welke zij onder- 

 gingen, toen zij in hare schuilhoeken ontdekt werden. 

 Reeds in den volgenden zomer zag men een veel grooter 

 aantal processierupsvlinders {Cnethocampa processionea) 

 rondvliegen dan andere jaren 't geval was; en in de daarop 

 volgende jaren traden in de buurt van Hanau, ja zelfs mijlen 

 ver in den omtrek, de processierupsen in ongekend groot 

 aantal op ; zóó veelvuldig waren deze insekten, dat zij niet 

 alleen eenige jaren achter elkaar de eikenboomen totaal 

 ontbladerden, maar zelfs vele andere soorten van woud- 

 boomen en evenzeer de ooftboomen : iets waartoe zij alleen 

 dan overgaan, wanneer zij gQen. eikenloof meer te harer 

 beschikking hebben. Tot dusver kwamen de processie- 

 rupsen wel in die streek voor; maar de vleermuizen hadden 

 altijd van de gedurende den nacht rondvliegende vlinders 

 zoovele weggevangen en opgegeten, dat het niet tot eene 

 sterke vermeerdering kon komen (1). De vrouwelijke 

 processierupsvlinder legt nl. een paar honderd eieren. 

 Bleven die allen gespaard, dan zouden daaruit in 't volgende 

 jaar 200 rupsen voortkomen, die in den volgenden zomer in 



(1) Gloger schrijft wel : « Vroeger was dit onheil kennelijk door 

 de talrijke vleermuizen voorkomen"; maar hij wijst er niet op dat de 

 vleermuizen bijkans de eenige van roof levende diersoort zijn, die de 

 vermeerdering van de processierupsen binnen zekere grenzen houdt. 



