— 82 — 



tegen de vermeerdering van schadelijke dieren, wellce de 

 natuur zelve aanbiedt. Zij kunnen dit zijn, omdat zij gere- 

 geld in matig getal in eene streek kunnen voorkomen; want 

 hunne al- of niet- aanwezigheid in die streek hangt geenszins 

 af van het feit, of in die streek eene bepaalde soort van 

 dieren al of niet aanwezig is. — 



Spelen de van roof levende « natuurlijke vijanden » der 

 schadelijke dieren eene belangrijke rol bij het voorkomen 

 van eene bepaalde plaag, — als zoodanige plaag door de 

 sterke vermeerdering van de eene of andere diersoort een- 

 maal is uitgebroken, kunnen zij tot het doen ophouden ervan 

 weinig meer bijdragen; daartoe komen zij gewoonlijk in te 

 geringen getale voor, want de van roof levende dieren 

 hebben in 't algemeen een minder sterk voorttelingsvermo- 

 gen dan de diersoorten, welke zich van planten voeden, tot 

 welke natuurlijk de vijanden onzer kuituren behooren. 

 Slechts die soorten, welke zich op bepaalde tijden tot groote 

 zwermen vereenigen, die dan bepaalde streken opzoeken, 

 waar een zeker insekt in sterke mate zich vermeerderd 

 heeft, slechts die soorten kunnen ook wanneer eene plaag 

 reeds is ingetreden, iets van beteekenis daartegen uitrichten. 

 Zoo de spreeuwen. In den nazomer van 1892, toen in ver- 

 schillende streken van Overijsel, Gelderland, Utrecht en 

 Noord-Brabant de melde- of spurrierups {Mamestra Cheno- 

 podii) zich in groeten getale op de spurrieakkers vertoonde, 

 streken op onderscheiden plaatsen de spreeuwen in groote 

 vluchten neer en ruimden de rupsen zoodanig op, dat de 

 plaag niet veel meer te beteekenen had. Toen in 1895 in de 

 Geldersche en Utrechtsche zandstreken de gestreepte denne- 

 rups gCAveldige verwoestingen aanrichtte, kwamen groote 

 koppels spreeuwen in de aangetaste bosschen het mos om- 

 woelen om er de poppen uit te halen, waardoor, althans 

 plaatselijk, de plaag een volgend jaar zeer getemperd 



