dat bij den akkerbouw en bij vele takken van den tuinbouw 

 dezelfde diersoort zelden op 't zelfde terrein jaren achtereen 

 hare schadelijke werking uitoefent. Bij den boschbouw en 

 de ooftboomteelt is van vruchtwisseling geen sprake, en — 

 althans bij den boschbouw — gewoonlijk ook niet van bodem- 

 bewerking. Maar nu wordt bij de ooftboomteelt, die een 

 meer intensieve tak van kuituur is, de sterke vermeerdering 

 van schadelijk gedierte nog al dikwijls op verschillende wijze 

 tegengegaan, bijv. door rupsennesten vernielen, door bespui- 

 tingen, door afkrabben van de schors der stammen, door het 

 bestrijken der stammen met de eene of andere stof, door 

 aanwending van insektenvangbanden en lijmringen, enz. 

 In 't algemeen zal het dus m de bosschen verreweg het 

 meest voorkomen, dat eene insektenplaag eenige jaren ach- 

 tereen duurt; en zelfs is het daar regel, dat eene insekten- 

 plaag niet in één jaar afloopt. Wanneer toch door den eenen 

 of anderen invloed (bijv. door gunstige weersgesteldheid of 

 door 't ontbreken van een voldoend aantal natuurlijke 

 vijanden uit de groep der van root levende dieren) in een 

 bosch van de nakomelingschap van de eene of de andere 

 schadelijke diersoort een grooter procent in leven blijft dan 

 gewoonlijk het geval was, dan zullen de omstandigheden 

 voor die diersoort het volgende jaar al zéér ongunstig 

 moeten zijn, zullen de vele in het bosch aanwezige insek- 

 ten niet een volgend jaar weer een nog grooter aantal 

 nakomelingen opleA^eren; en een daarop volgend jaar zal 

 dit óók alweer 't geval zijn. 



Nemen wij als voorbeeld den plahher {Liparis dispar). 

 Deze legt minstens 300 eieren ; soms wel 400. Veronder- 

 stellen wij, dat door gunstige omstandigheden alle nakome- 

 lingen gespaard blijven, dan zal één wijfje in 't volgende 

 jaar opleveren 300 nakomelingen, waaronder 150 wijfjes; 

 het volgende jaar zullen aan kleinkinderen van bet eerst- 



