— lUO — 



Tot in de laatste jaren zou niemand eraan gedacht 

 hebben, verband te zoelven tusschen de twee Bladluizen, 

 beschreven, de eene door Linnaeus onder den naam van Aphis 

 padi, de andere door Fabricius onder dien van Aphis avenae. 



Aphis padi is eene Bladluis, die men in het begin en 

 tegen het einde des jaars op den kriekelaar (trosvogelkers) 

 aantreft, welks bladeren zij menigmaal op min of meer 

 kenmerkende wijze misvormt. Aphis avenae wordt des 

 zomers op verscheiden grassoorten gevonden, waarop zij soms 

 verschillende misvormingen veroorzaakt, welke ik elders heb 

 aangeduid (zie « Les Aphidocécidies paléarctiques ", in Ann. 

 Soc. Ent. Belg., 1903). 



Men wist niet wat er des zomers van Aphis padi 

 wordt; zoo was ook de cj^clus van A. avenae onbekend 

 aan zijnen oorsprong en aan zijn einde. Een uitstekend 

 aphidoloog, H. F. Kessler te Kassei, had de gansche ont- 

 wikkeling van A. padi op Prunus X)ttdus gevolgd, en zijne 

 waarnemingen hadden hem getoond, dat gedurende den zomer 

 deze Bladluis dien boom verlaat om naar eene andere plant te 

 trekken. Hij volgde haar van bij haar uil komen uit het ei 

 tot aan het ontstaan der trekkende gevleugelde wijfjes, en dan 

 van den terugkeer van andere gevleugelde wijfjes op den boom 

 tot het eierl eggen. Zijne zoo belangwekkende onderzoekingen 

 brachten hem dus tot de vaststelling dat, wat betreft Aphis, 

 zoowel als de Schizoneura en Tetraneura , er een trekken 

 kan plaats hebben naar eene andere voedsterplant, gedurende 

 een tijdperk van den levenscyclus der soort, — een op zich zelf 

 reeds belangrijk feit — , maar hij kon niet daarstellen welke, 

 voor A padi, deze tusschenplant was. 



Het was een Poolsch natuurkundige, die belangrijke 

 Russische werken over Bladluizen schreef, A. Nordwilko, die 

 op de gedachte kwam, dat Aphis avenae de zomervorm 

 van A. jjadi zou zijn. Hij kon, inderdaad, de Bladluis 



