^ ii2 ^ 



hadden gezien; maar dan bleken zij te hebben waargenomen 

 de larve van de fritvlieg, die 3 a 4 mill. lang is, en die ook 

 eene ziekte veroorzaakt, hoewel van geheel anderen aard dan 

 die, welke de aaltjes teweeg brengen. 



De ziekten, welke het stengela.altje bij de belangrijkste 

 kultuurge wassen teweeg brengt, doen zich als volgt voor : 



De Reup, Dikkop of Siockziekte bij Rogge en Haver. 

 In den aanvang zien de jonge graanplanten er vrij weelderig 

 uit. Ze hebben eene mooie, blauwgroene kleur en stoelen 

 sterk uit ; stengelvoet en bladscheeden echter zwellen sterk op, 

 zoodat het soms is alsof de plant eene soort van bovenaardsche 

 bol heeft. De planten schieten niet op, de halmpjes buigen 

 vaak heen en weer en blijven klein. De top van den halm met 

 de aar of pluim komt gewoonlijk niet te voorschijn en blijft 

 zeer klein. De bladeren zijn dik en gekronkeld. V'aak ster- 

 ven de planten vroegtijdig ; soms blijven ze langer leven, maar 

 zij blijven klein. 



De Kr oef ziekte. Mop of Bolbroek bij Dien. De kiem- 

 planten zijn in allerlei richtingen gekronkeld, hier en daar 

 opgezwollen. Zij dragen gewoonlijk de zaadhuid niet op den 

 top, zooals andere uienkiemplanten meestal doen ; hare kleur 

 is licht, wit of geelachtig groen. De meeste van deze kiem- 

 planten sterven. Sommige blijven leven ; deze zijn veel dikker, 

 minder spichtig dan andere jonge uienplanten, de bladeren 

 (pijpen) zijn dik, hier en daar opgeblazen, heen en weer 

 gekronkeld, \yorden de planten eerst op lateren leeftijd aan- 

 getast, dan vertoonen de bollen gebarsten schubben ; zij gaan 

 gemakkelijk in rotting over. 



Reup in Klaver en Lucerne. De scheuten, die abnor- 

 maal dik zijn, blijven kort en komen niet tot ontwikkeling; 

 de knoppen, die vaak gesloten blijven, zijn rond en lichtgroen, 

 witachtig. Dergelijke klaver sterft spoedig. Men spreekt 

 dan van « klavermoeden grond. » 



