— 130 — 



geven van zijne onderzoekingen betreffende de graanroes- 

 ten, waaraan iiij meer dan tien jaren bezig is. Hij tracht 

 uit deze onderzoekingen en uit de door hem opgedane ervarin- 

 gen het bewijs te putten, dat de graanroest gewoonlijk niet 

 door infectie door sporen, maar door eene reeds inwendig in 

 de graankorrel voorhanden ziektekiem wordt veroorzaakt, 

 waarbij hel optreden van de ziekte zeer afhankelijk is van de 

 wijze, waarop do graanplant zicli ontwikkelt. (Zie over 

 Eriksson's meening betreffende liet bestaan in latenten vorm 

 van de roestzwammen in de graankorrel : « Tijdschi'ift over 

 Plantenziekten », IX, bl. 148 en 149.) 



De eerste roestvlekken treden in den regel veel later op 

 dan men zou kunnen verwachten, wanneer het eerste optreden 

 der roest het gevolg was van besmetting door sporen; bij 

 vroegr-ijpe graansoorten vertoont zich de roest ook vroeger. 

 Het ziek worden is ook bij graansoorten, die voor roest zeer 

 gevoelig zijn, zeer afhankelijk van den staat van ontwikkeling 

 der planten, van de standplaats, van andere uitwendige in- 

 vloeden. Eene zelfde roestsoort, de zwarte graanroest {Puc- 

 cinia gy^aminis) treedt op zomertarwe 2 lot 3 weken later 

 op dan op wintertarwe. Twee op verschillenden lijd uitge- 

 zaaide monsters gerst vertoonden dezelfde roestsoort op ver- 

 schillende plaatsen; het eene, waarvan de voornaamste ont- 

 wikkelingsperiode in een' tijd gevallen was, waarin het zeer 

 koud was, vertoonde de roest alleen op de bladscheeden, niet 

 op de bladschijven. 



Bestrijding van de roest door spuiten met zwamdoodende 

 middelen (fungicidon) had in 't geheel geen gevolg. 



Op haver traden op het proefveld van Eriksson gelijk- 

 tijdig zwarte roest {Puccinia graminis) en kroonroest (P. 

 coronif'era) op, en wel de eerstgenoemde alleen aan de blad- 

 scheeden, de laatstgenoemde op de bladschijven. Epidcmiën 

 van kroonroest en zwarte roest wisselen met elkaar af. 



