gehandeld in het «« Landbouwkundig Tijdschrift « , Jaargang 

 1899, pag. 52 en jaargang 1900, pag. 64. — 



Te groote vochtigheid der lucht. — Uit eene broeikas 

 in Boskoop kreeg ik druivebladeren gestuurd, die eigenaardige 

 pokvormige opzwellingen aan de onderzijde vertoonden. Vol- 

 gens Sorauer (« Handbuch der Pflanzenkrankheiten ; Zweite 

 Auflage, I. 224 », die deze opzwellingen met den naam 

 « intumescentia »), bestempelt (en die waarschuwt tegen 

 verwarring met de door galmijten veroorzaakte « viltplek- 

 ken »), wordt het verschijnsel veroorzaakt door te groote 

 vochtigheid in de kassen, bij hooge temperatuur en rijkelijke 

 bemesting. Het streven naar oppervlaktevergrooting, dat dan 

 in de bladen optreedt, doet zich het eerst aan de onderzijde der 

 bladeren in de buurt van de hoofdnerf gevoelen. Tengevolge 

 van den al te sterken groei worden de bladeren te vroeg bruin 

 en vallen af. — 



Openbarsten van penenten gevolge van plotseling optre- 

 denden vrij sterken regen kwam ook te Boskoop voor. De ont- 

 stane spleten strekten zich soms over een aanzienlijk gedeelte 

 van het oppervlak uit, zoodat het scheen of groote segmenten 

 tot op het gele merg uit den wortel waren gesneden. — 



De langdurige droogte, gevolgd door korte, voorbij- 

 gaande regenperioden, deed bij aardappelen dergelijke ver- 

 schijnselen optreden als in het jaar 1893. (Zie « Landbouw- 

 kundig Tijdschrift « , jaargang 1 894, pag. 3). Dit verschijnsel 

 bestond hierin, dat de knoppen, die bestemd waren om zich pas 

 in het volgende jaar tot bebladerde takken te ontwikkelen, reeds 

 in den nazomer van 1904 tot korte, dikke takken uitliepen, 

 m. a. w. secundaire knollen vormden. Dit verschijnsel 

 noemt men « het doorwassen » der aardappelen. 



