— 17 — 



bloedluizeii,eii wel bepaaldelijk bij appelboomeii. In koloniën 

 bedekken zij de onderzijde van de takken en doen zich door 

 hare draadvormige wasafscheiding als witte vlokken voor. 

 Haar snuit reikt toL in het cambium, en door den bij het zuigen 

 veroorzaakten prikkel wordt dit laatste tot sterker werkzaam- 

 heid gebracht, zoodat builen ontstaan van een teer en saprijk 

 weefsel, die kunnen barsten, en zoo een centrum van voort- 

 woekering bieden aan de luizen ; zoodat ten slotte de bekende 

 kankerachtige plekken ontstaan. Ook aan oudere twijgen 

 komen zij voor, maar dan zijn het plekken van den waren boom- 

 kanker ofwel vorstbeschadigingen, welke haar door vorming 

 van wond weefsel de gelegenheid tot vestiging gegeven hebben. 



Eenmaal werden ons dit jaar dikkere takken van appel - 

 boomen met bloedluis gestuurd, afkomstig uit Oldemark. 

 Hier vond ik op de kankerplekken de kankerzwam, Nectria 

 ditissima. 



De bloedluis, die overal in ons land, niet het minst in 

 Limburg, zoo buitengewoon veel schade aan appelboomen 

 teweegbrengt, komt ook soms op den pereboom voor, maar 

 bij dezen meer aan de onder den grond verscholen deelen 

 dan aan de bovenaardsche. Zoo ontving ik eenmaal uit 

 Limburg stammetjes van jonge pereboomen, bij welke aan 

 den wortelhals groote massa's bloedluiskoloniën zaten, en bij 

 welke eene soort van wortelgalletjes voorkwamen , die 

 blijkbaar ook door de bloedluizen waren in 't leven geroepen. 

 — Wij hebben dit jaar te Blitterswijk eene groote partij 

 appelboomen, die in sterke mate door bloedluizen waren aan- 

 getast, vóór ze werden uitgepoot, met cyanwaterstofgas ont- 

 smet, voorzoover wij tot dusver konden nagaan, met uitstekend 

 resultaat. Dit middel, dat reeds sedert vele jaren in Amerika 

 veelvuldig wordt aangewend, vond tot dusver in Europa nog 

 geene toepassing, uit vrees voor de sterk vergiftige eigen- 

 schappen van het cyanwaterstofgas. Door ons is eene andere 



