— 48 — 



methode toegepast dan de Araerikaansclie ; de heer H. M. 

 Quanjer, onder wiens persoonlijk toezicht de ontsmetting 

 plaats greep, zal over dit onderwerp in het « Tijdschrift over 

 Plantenziekten » nadere mededeelingen doen. — 



F^hylloxera coriicalis. In de tw^eede helft van Septem- 

 ber 1904 werden mij uit Oldenzaal toegestuurd eikentakken, 

 waarop luizen voorkwamen. Zij behoorden tot de bovenge- 

 noemde, door Kaltenbach beschreven soort. Ik vond op de 

 takjes eieren, jonge larven en volwassen exemplaren, die voor 

 't meerendeel ongevleugeld waren, maar ook voor een deel 

 gevleugeld. De eieren zijn lichtgeel, glimmend, althans zoo 

 lang zij versch zijn. De pas uit het ei gekomen larfjes zijn 

 vrij beweeglijk, intensief geel. De grootere zijn oranje, of 

 bruinachtig geel en zijn onbeweeglijk, daar zij zich hebben 

 vastgezogen. Allen zijn over hare geheele lichaamsopper- 

 vlakte met kleine stompe doorn tj es bedekt. De gevleugelde 

 exemplaren zijn aanvankelijk roodachtig; iater worden de kop 

 en een deel van 't borststuk glimmend zwart. De vleugels 

 zijn naar verhouding zeer groot en helder. Zoowel de onge- 

 vleugelde als de gevleugelde exemplaren kunnen eieren leggen. 

 Overigens is er in de leefwijze van deze luisjes nog veel wat 

 duister is. — 



Mytüaspis pomorum -- M. conchaeformis{de mossel- 

 vormige schildluis) werd mij in Januari toegezonden uit 

 Nieuwersluis op appeltakken, met de mededeeling dat som- 

 mige boomen er vol van zatea, vooral aan den onderkant der 

 takken, terwijl andere er geene hadden. In Maart ontving ik 

 nog eens dergelijk materiaal uit Lutjewinkel. — De genoemde 

 dieren hebben een' scherpen, vrij langen zuigsnuit, waarmee 

 zij zich aan de takken en twijgen vastzuigen, en waarmee zij 

 voedende sappen daaruit opnemen. Slechls in hare aller- 

 vroegste jeugd kunnen zich de schildluizen bewegen ; aJs zeer 

 kleine diertjes gaan zij dan van den eenen tak op den anderen. 



