— 53 — 



(c Kde lüwccggebraclit ; ovcsr kloiiio, bolronde, roode j^falleljes, 

 door ociio Phytoptus-soort aan eschdoornbladeren veroor- 

 zaakt, werd ik van uit Wormorveer geraadpleegd; uit Ziiidlai'en 

 ki-eeg ik materiaal van haarvormingen op appelbladeren, 

 waaraan ccne niel nader beschreven Phytoptus-soort, en van 

 galvormingen o\) pruimebladen, waaraan P. similis schuld 

 had. 



Azaleatoppen, mij uit Boskoop gezonden en die kN\ij- 

 nende of reeds afgestorven waren, zaten vol met lichtgele, 

 zeer beweeglijke mijtachtige diertjes, die zich in korten tijd 

 snel over de planten bleken te kunnen verspreiden. Bij eene 

 latere zending, in September, vond ik ze onder de ineengerolde 

 bladranden in massa bijeen. Het is de gewoonte van gal- 

 mijten om in 't najaar, als het kouder begint te worden, in 

 knoppen of bladrollen weg te kruipen ter beschutting. Ik 

 raadde aan, de kassen te luchten en de Azalea's met een 

 inseklendoodend middel te bespuiten; daardoor is de plaag 

 dan ook vrij goed tot staan gekomen. Welling's insekten- 

 cider en zeepsop met een afkooksel van Quassia amara zijn 

 hierbij goede bestrijdingsmiddelen gebleken. Het eerste heeft 

 echter in zoover betere resultaten opgeleverd, als de daarmee 

 behandelde deelen niet beschadigd zijn geworden, hetgeen wèl 

 eenigszins het geval was na de behandeling met het tweede 

 middel. — Door Professor A. Nalepa te Weenen, aan wien 

 ik de nog niet bekende galmijt toezond, is deze beschreven 

 onder den naam Phyllocoptes Azaleae nov. spec. — 



Teiranychus ielariiis, de « spinnende mijt » of het 

 « plantenspifinetje " (« Landbouwkundig Tijdschrift ", 

 1898, bl. 48), dat op vele planten, ook in de vrije natuur, 

 maar vooral op kasplanten, voorkomt, en bij de komkommers 

 eene ziekte veroorzaakt, die men in 't Westland het " spint « 

 noemt, trad op in eene kas te Zutphen aan Kentiaplanten. 

 Deze ziekte beslaat hierin, dat de onderste opperhuid der 



