— 64 — 



waaronder kalkgebrek een eerste rol schijnt te spelen, maar 

 waaronder er misschien nog andere, tot nog toe onbekende, 

 zijn. — 



In het begin van Mei werden mij uit Goes gestuurd kruis- 

 bessensiruiken, waarvan er één dood, één sterk kwijnend en 

 één in 't beginstadium van ziekte was. Bij onderzoek werd 

 bevonden, dat de wortels der nog levende struiken voor een 

 groot gedeelte reeds gestorven waren, dat zij in de nog niet 

 afgestorven deel en doorwoekerd bleken te zijn door een 

 mycelium, en daar ter plaatse inwendig eene blauwachtige 

 kleur vertoonden, zooals men dikwijls bij het « wortelrot » ziet 

 optreden. Het mycelium strekte zich ook uit in het benedenste 

 gedeelte der stammen , aan de oppervlakte van welke het sporen 

 afscheidde op zodevormige vruchtlichamen. De zwam bleek 

 te behooren tot het geslacht Fusarium. Gevallen van aan- 

 tasting van kruisbessen door deze zwam waren tot dus verre 

 nergens beschreven. Bij een bezoek door den Heer H. M. 

 Quanjer aan de plaats, waar de ziekte heerschte, in de eerste 

 helft van Juni, bleek dat de grond bestaat uit eene zeer vrucht- 

 bare kleilaag van losse struktuur op een' ondergrond van zand. 

 De terreinen worden doorsneden door greppels, die weer in 

 afvoerslooten uitmonden. Het water in de greppels loopt zeer 

 goed weg, zoodat het nooit blijft staan tot de hoogte, waarop 

 de kruisbeswortels in den grond zich uitbreiden. De 

 grond is met kalk bemest. Nergens is de reactie van 

 den bodem zuur, en ook nergens was die ooit zuur geweest, 

 volgens den kweeker. Op de terreinen, met kruisbessen 

 beplant, staan ook appelboomen, die volkomen gezond 

 zijn. Hieruit blijkt wel dat men niet aan wortelrot, door 

 stagneerend water veroorzaakt, de ziekte mag toeschrijven, 

 te meer daar de appelboomen zooveel dieper wortelen dan 

 de kruisbessen. Van voorliefde van de ziekte voor bepaalde 



