— 70 — 



wortelkultuur is gestaakt, en eerst vóór ongeveer 10 jaar 

 weer begonnen. Om de 3 of 4 jaar worden de wortelen op 

 dezelfde terreinen gekweekt. Land van bijzondere hoedanig- 

 heid wordt er niet voor uitgezocht. De wortelen worden in 

 September gezaaid, den winter door onder glas gehouden en 

 in het voorjaar uitgepoot. 



In 1904 is in den aanvang van Juli de ziekte begon- 

 nen zich te vertoonen. In 1903 heeft zij veel sterker de 

 planten aangetast, zoodat inplaats van de verwachte opbrengst 

 van 3000 kilo zaad slechts ongeveer 600 kilo is verkregen. 

 Toen heeft echter het slechte weer ook er toe bijgedragen, de 

 opbrengst te verminderen, daar regenperioden bij zaadoogsten 

 altijd nadeelig werken. In 1904 was de schade geringer. 

 De ziekte breidde zich in Juli langzaam uit. Op sommige 

 terreinen kon men opmerken dat de planten op de laagst gele- 

 gen plaatsen het sterkst waren aangetast Ook waar de 

 grond rijker aan klei en armer aan zand was, kon men in 

 't algemeen de meeste zieke planten vinden. Toch was op alle 

 terreinen de ziekte verspreid, en geen plek gronds van eenigen 

 omvang was er geheel vrij van gebleven. 



De ziekte begint zich te vertoonen in de bovenaardsche 

 dealen van de plant, en wel als kleine afstervende plekjes aan 

 de oppervlakte van de stengels, meestal maar niet altijd, in of 

 bij de oksels. Zij breidt zich gewoonlijk van daar naar boven 

 uit, zoodat een geheele stengel bruin wordt, en de bladeren ver- 

 welken, terwijl de bloeiwijze afsterft. Wanneer de stengel 

 alleen aan de eene zijde is aangetast, sterft ook de bloeiwijze 

 alleen aan die zijde, zoodat een scherp begrensde bruine sector 

 in den bloemscherm is waar te nemen. 



Wanneer de aantasting dicht bij den grond heeft plaats 

 gehad, en zich rondom den stengel heeft uitgestrekt, dan sterft 

 de geheele plant daarboven af, en dringt de afsterving ook een 

 eind weegs, vooral in en buiten de vaatbundelscheede, in den 



